Pierwsza siedziba PNST we Włocławku
w latach 1920-1924 r. (zdjęcie z ok. 1950 r.)
Budynek u zbiegu ul. 3 Maja i Cyganki, dawny Hotel Mazowiecki, nazywany też „domem Pala” od nazwiska właściciela. Szkoła mieściła się pod adresem Szeroka 7 (później 3 Maja 7) i początkowo do dyspozycji miała tylko jedną salę lekcyjną i lokal o powierzchni 140 m² wykorzystywany jako warsztaty szkolne. W pierwszym roku działalności zorganizowano jedną klasę liczącą 32 uczniów. Okres nauki trwał 4 lata i oprócz wiedzy teoretycznej uczniowie zdobywali kwalifikacje zawodowe, pracując równocześnie w skromnie wyposażonych warsztatach szkolnych, gdzie produkowali proste narzędzia rolnicze czy okucia do wozów. Edukacja odbywała się w ramach dwóch kierunków: rolniczego i elektrotechnicznego. W skład 8-osobowego grona pedagogicznego wchodziło sześciu nauczycieli zawodu i dwóch nauczycieli teorii.
Pierwsza siedziba PNST we Włocławku
w latach 1920-1924 r. (zdjęcie z ok. 1950 r.)
Budynek u zbiegu ul. 3 Maja i Cyganki, dawny Hotel Mazowiecki, nazywany też „domem Pala” od nazwiska właściciela. Szkoła mieściła się pod adresem Szeroka 7 (później 3 Maja 7) i początkowo do dyspozycji miała tylko jedną salę lekcyjną i lokal o powierzchni 140 m² wykorzystywany jako warsztaty szkolne. W pierwszym roku działalności zorganizowano jedną klasę liczącą 32 uczniów. Okres nauki trwał 4 lata i oprócz wiedzy teoretycznej uczniowie zdobywali kwalifikacje zawodowe, pracując równocześnie w skromnie wyposażonych warsztatach szkolnych, gdzie produkowali proste narzędzia rolnicze czy okucia do wozów. Edukacja odbywała się w ramach dwóch kierunków: rolniczego i elektrotechnicznego. W skład 8-osobowego grona pedagogicznego wchodziło sześciu nauczycieli zawodu i dwóch nauczycieli teorii.
Pierwsza siedziba PNST we Włocławku
w latach 1920-1924 r. (zdjęcie z 24.08.2010 r.)
W roku szkolnym 1921/1922 liczba klas została zwiększona do 3 oddziałów klas pierwszych i równocześnie zwiększyła się liczba klas wyższych, łącznie było 120 uczniów. Uczęszczanie do szkoły zawodowej wymagało opłacenia czesnego i wpisowego na poczet egzaminów wstępnych i czeladniczych oraz materiałów i narzędzi zużywanych podczas zajęć praktycznych. Było to barierą dla uczniów z niezamożnych rodzin. Kształcili się tu chłopcy z Włocławka i okolic, bez względu na przynależność narodową i religijną, po skończeniu co najmniej pięciu klas szkoły powszechnej i zdaniu egzaminu wstępnego. Po 3 latach działalności warunki lokalowe poprawiły się - lekcje odbywały się w trzech salach lekcyjnych, a warsztaty dysponowały ślusarnią, kuźnią i stolarnią. Jednakże od momentu powstania placówki podejmowano starania zmierzające do wybudowania własnej siedziby dla PNST.
Pierwsza siedziba PNST we Włocławku
w latach 1920-1924 r. (zdjęcie z 24.08.2010 r.)
W roku szkolnym 1921/1922 liczba klas została zwiększona do 3 oddziałów klas pierwszych i równocześnie zwiększyła się liczba klas wyższych, łącznie było 120 uczniów. Uczęszczanie do szkoły zawodowej wymagało opłacenia czesnego i wpisowego na poczet egzaminów wstępnych i czeladniczych oraz materiałów i narzędzi zużywanych podczas zajęć praktycznych. Było to barierą dla uczniów z niezamożnych rodzin. Kształcili się tu chłopcy z Włocławka i okolic, bez względu na przynależność narodową i religijną, po skończeniu co najmniej pięciu klas szkoły powszechnej i zdaniu egzaminu wstępnego. Po 3 latach działalności warunki lokalowe poprawiły się - lekcje odbywały się w trzech salach lekcyjnych, a warsztaty dysponowały ślusarnią, kuźnią i stolarnią. Jednakże od momentu powstania placówki podejmowano starania zmierzające do wybudowania własnej siedziby dla PNST.
17.03.1922 r.
Niezrealizowany pierwszy projekt budowy gmachu szkoły (po lewej stronie) oraz próba jego naniesienia na obecną mapę i zdjęcia lotnicze (po prawej). Początkowo budowę własnej siedziby dla PNST projektowano w okolicach skrzyżowania al. Chopina i nieistniejącej jeszcze wtedy ul. Okrężnej. Gdyby doszło do realizacji tych planów, wówczas szkoła nosiłaby adres prawdopodobnie Chopina 13. Na dwóch osobnych działkach, rozdzielonych aleją Chopina, planowano wybudowanie kompleksu 6 budynków. Po jednej stronie ulicy projektowano szkołę, warsztaty szkolne, muzeum zbiorów maszyn rolniczych i budynek pełniący rolę składu i wozowni. Po drugiej stronie ulicy miał powstać budynek mieszkaniowy (pod prawdopodobnym adresem Chopina 14), w którym przewidziano 12 mieszkań: dla dyrektora, kierownika, instruktorów, sekretarzy instruktorów i woźnego. W podwórzu przewidziano także ogród warzywny oraz niewielki budynek pełniący funkcję stajni i wozowni.
Źródło projektu: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski. Mapa: OpenStreetMap. Zdjęcie lotnicze: Geoportal Miasta Włocławek.
17.03.1922 r.
Niezrealizowany pierwszy projekt budowy gmachu szkoły (po lewej stronie) oraz próba jego naniesienia na obecną mapę i zdjęcia lotnicze (po prawej). Początkowo budowę własnej siedziby dla PNST projektowano w okolicach skrzyżowania al. Chopina i nieistniejącej jeszcze wtedy ul. Okrężnej. Gdyby doszło do realizacji tych planów, wówczas szkoła nosiłaby adres prawdopodobnie Chopina 13. Na dwóch osobnych działkach, rozdzielonych aleją Chopina, planowano wybudowanie kompleksu 6 budynków. Po jednej stronie ulicy projektowano szkołę, warsztaty szkolne, muzeum zbiorów maszyn rolniczych i budynek pełniący rolę składu i wozowni. Po drugiej stronie ulicy miał powstać budynek mieszkaniowy (pod prawdopodobnym adresem Chopina 14), w którym przewidziano 12 mieszkań: dla dyrektora, kierownika, instruktorów, sekretarzy instruktorów i woźnego. W podwórzu przewidziano także ogród warzywny oraz niewielki budynek pełniący funkcję stajni i wozowni.
Źródło projektu: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski. Mapa: OpenStreetMap. Zdjęcie lotnicze: Geoportal Miasta Włocławek.
17.03.1922 r.
Niezrealizowany pierwszy projekt budowy gmachu szkoły przy al. Chopina (rzut parteru). Na parterze miały się mieścić: 4 sale lekcyjne (w tym największa kreślarnia po lewej stronie), gabinet dyrektora, kancelaria, pokój lekarza, sklep, szatnia, sala narad, pomieszczenie dla pomocy naukowych, pokój odźwiernego, ustęp i umywalnie. W podwórzu miała stanąć widoczna również na projekcie studnia ze zdrojem. Na I piętrze przewidziano następne 5 sal lekcyjnych, w tym rysownię i bardzo dużą pracownię fizyczno-chemiczną, a także aulę, czytelnię z biblioteką oraz WC i umywalnie. W piwnicy natomiast zaprojektowano śniadalnię, kuchnię, kotłownię, skład opału i drugą szatnię. Projekt budowy szkoły na al. Chopina nie został zrealizowany z powodu wysokiego poziomu wód gruntowych. Koszt odwodnienia terenu szacowano na kwotę 50-60 mln ówczesnych złotych. Prezydent Włocławka, Jan Roliński, oświadczył, że Magistrat odwodniłby plac, gdyby uzyskał kredyt bankowy, jednak okazało się to niemożliwe. Ostatecznie władze miasta podjęły decyzję o usytuowaniu szkoły w innym miejscu - w dzisiejszej lokalizacji nad Wisłą. Wymagało to wykonania nowego projektu szkoły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
17.03.1922 r.
Niezrealizowany pierwszy projekt budowy gmachu szkoły przy al. Chopina (rzut parteru). Na parterze miały się mieścić: 4 sale lekcyjne (w tym największa kreślarnia po lewej stronie), gabinet dyrektora, kancelaria, pokój lekarza, sklep, szatnia, sala narad, pomieszczenie dla pomocy naukowych, pokój odźwiernego, ustęp i umywalnie. W podwórzu miała stanąć widoczna również na projekcie studnia ze zdrojem. Na I piętrze przewidziano następne 5 sal lekcyjnych, w tym rysownię i bardzo dużą pracownię fizyczno-chemiczną, a także aulę, czytelnię z biblioteką oraz WC i umywalnie. W piwnicy natomiast zaprojektowano śniadalnię, kuchnię, kotłownię, skład opału i drugą szatnię. Projekt budowy szkoły na al. Chopina nie został zrealizowany z powodu wysokiego poziomu wód gruntowych. Koszt odwodnienia terenu szacowano na kwotę 50-60 mln ówczesnych złotych. Prezydent Włocławka, Jan Roliński, oświadczył, że Magistrat odwodniłby plac, gdyby uzyskał kredyt bankowy, jednak okazało się to niemożliwe. Ostatecznie władze miasta podjęły decyzję o usytuowaniu szkoły w innym miejscu - w dzisiejszej lokalizacji nad Wisłą. Wymagało to wykonania nowego projektu szkoły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
5.02.1923 r.
Drugi projekt budowy gmachu szkoły (plan sytuacyjny przy ul. Rolińskiego/Ogniowej), który ostatecznie doczekał się realizacji. Po lewej znajduje się budynek warsztatów (oznaczony literą A), po prawej budynek szkoły (litera C). Budynek mieszkalny oznaczony literą D prawdopodobnie nie został wybudowany. Na terenie między ulicami Bechiego, Łęgską i Bulwarami pierwotnie miała powstać fabryka drożdży „Młodzie”. Jednak z powodu braku funduszy plan ten nie został zrealizowany, a właściciel terenu sprzedał działkę miastu. Duży udział w sprawie wykupu tego placu na cele szkolne odegrała dyrektor Gimnazjum im. Marii Konopnickiej, Zofia Degen-Ślósarska. Chciała, aby powstał tam gmach żeńskiego gimnazjum, którym zarządzała. Była żoną kierownika budowy niedoszłej fabryki, co ułatwiło pomyślne załatwienie sprawy. Ostatecznie na tym terenie w krótkim czasie powstała cała „dzielnica szkolna”. Do dzisiaj sąsiadują tu ze sobą szkoły: ZST (wybudowana w latach 1922-1924 wraz z warsztatami szkolnymi 1922-1929), Długosz (1926-1931) i LMK (1926-1930). W tym samym czasie na okolicznym Placu Staszica 1 trwała również budowa Szkoły Powszechnej (1924-1929). Wszystkie te obiekty wybudowała firma Przedsiębiorstwo Budowlane W. Popławski, E. Fürstenwald.
5.02.1923 r.
Drugi projekt budowy gmachu szkoły (plan sytuacyjny przy ul. Rolińskiego/Ogniowej), który ostatecznie doczekał się realizacji. Po lewej znajduje się budynek warsztatów (oznaczony literą A), po prawej budynek szkoły (litera C). Budynek mieszkalny oznaczony literą D prawdopodobnie nie został wybudowany. Na terenie między ulicami Bechiego, Łęgską i Bulwarami pierwotnie miała powstać fabryka drożdży „Młodzie”. Jednak z powodu braku funduszy plan ten nie został zrealizowany, a właściciel terenu sprzedał działkę miastu. Duży udział w sprawie wykupu tego placu na cele szkolne odegrała dyrektor Gimnazjum im. Marii Konopnickiej, Zofia Degen-Ślósarska. Chciała, aby powstał tam gmach żeńskiego gimnazjum, którym zarządzała. Była żoną kierownika budowy niedoszłej fabryki, co ułatwiło pomyślne załatwienie sprawy. Ostatecznie na tym terenie w krótkim czasie powstała cała „dzielnica szkolna”. Do dzisiaj sąsiadują tu ze sobą szkoły: ZST (wybudowana w latach 1922-1924 wraz z warsztatami szkolnymi 1922-1929), Długosz (1926-1931) i LMK (1926-1930). W tym samym czasie na okolicznym Placu Staszica 1 trwała również budowa Szkoły Powszechnej (1924-1929). Wszystkie te obiekty wybudowała firma Przedsiębiorstwo Budowlane W. Popławski, E. Fürstenwald.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
24.08.2010 r.
Sygnatura budynku warsztatów szkolnych zawierająca informacje o wykonawcy i latach budowy. Budynek powstał w latach 1922–1929. Projekt architektoniczny nowego gmachu powstał w 1922-1923 r. Jego autorem był profesor architektury Franciszek Krzywda-Polkowski, kierownik Pracowni Technicznej Sekcji Odbudowy w Ministerstwie Robót Publicznych, a w latach 1921-1931 profesor i dziekan Wydziału Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
24.08.2010 r.
Sygnatura budynku warsztatów szkolnych zawierająca informacje o wykonawcy i latach budowy. Budynek powstał w latach 1922–1929. Projekt architektoniczny nowego gmachu powstał w 1922-1923 r. Jego autorem był profesor architektury Franciszek Krzywda-Polkowski, kierownik Pracowni Technicznej Sekcji Odbudowy w Ministerstwie Robót Publicznych, a w latach 1921-1931 profesor i dziekan Wydziału Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
24.08.2010 r.
Sygnatura budynku warsztatów szkolnych zawierająca informacje o wykonawcy i latach budowy. Przedsiębiorstwo Budowlane W. Popławski, E. Fürstenwald było najsłynniejszym przedsiębiorstwem tej branży w przedwojennym Włocławku. Drugie nazwisko zostało przez niewiadomych sprawców zamazane. Podobne tablice (niezamazane) znajdują się na budynkach Muzeum Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej (ul. Słowackiego 1A) i Hotelu Riverside (ul. Piwna 3). W sierpniu 2024 wykonano duplikat tej tablicy z wiernym odwzorowaniem czcionki, lecz z nieznacznie zmodyfikowaną treścią i kształtem. Tablicę tę zamontowano w korytarzu wewnątrz budynku ZST → zdjęcie.
24.08.2010 r.
Sygnatura budynku warsztatów szkolnych zawierająca informacje o wykonawcy i latach budowy. Przedsiębiorstwo Budowlane W. Popławski, E. Fürstenwald było najsłynniejszym przedsiębiorstwem tej branży w przedwojennym Włocławku. Drugie nazwisko zostało przez niewiadomych sprawców zamazane. Podobne tablice (niezamazane) znajdują się na budynkach Muzeum Ziemi Kujawsko-Dobrzyńskiej (ul. Słowackiego 1A) i Hotelu Riverside (ul. Piwna 3). W sierpniu 2024 wykonano duplikat tej tablicy z wiernym odwzorowaniem czcionki, lecz z nieznacznie zmodyfikowaną treścią i kształtem. Tablicę tę zamontowano w korytarzu wewnątrz budynku ZST → zdjęcie.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut piwnicy. W piwnicy zaprojektowano salę gimnastyczną (pośrodku) oraz kuchnię, śniadalnię, sklep uczniowski, umywalnie i ustęp (po lewej). Zaplanowano także 2 mieszkania (po prawej), z osobnym wejściem z tyłu szkoły, przeznaczone dla woźnego (pokój z kuchnią) i inspektora (3 pokoje z kuchnią) ze wspólną toaletą na korytarzu. Między salą gimnastyczną a mieszkaniami przewidziano także kotłownię z osobnym wejściem od strony Wisły i skład opału.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut piwnicy. W piwnicy zaprojektowano salę gimnastyczną (pośrodku) oraz kuchnię, śniadalnię, sklep uczniowski, umywalnie i ustęp (po lewej). Zaplanowano także 2 mieszkania (po prawej), z osobnym wejściem z tyłu szkoły, przeznaczone dla woźnego (pokój z kuchnią) i inspektora (3 pokoje z kuchnią) ze wspólną toaletą na korytarzu. Między salą gimnastyczną a mieszkaniami przewidziano także kotłownię z osobnym wejściem od strony Wisły i skład opału.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut parteru. Na parterze zaprojektowano 4 sale lekcyjne – największa z nich znajdowała się na końcu szkoły i przewidywano utworzenie w niej kreślarni. W okolicy głównego wejścia do szkoły zlokalizowano szatnię, pokój lekarza, pokój dyrektora, pokój nauczycielski i kancelarię. Na końcu szkoły – ustęp. Korytarz biegnący wzdłuż szkoły miał dostęp do światła słonecznego, zaprojektowano 7 półokrągłych okien od strony południowej. Zaplanowano także dwa boczne wyjścia na dziedziniec, w przedniej i tylnej części szkoły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut parteru. Na parterze zaprojektowano 4 sale lekcyjne – największa z nich znajdowała się na końcu szkoły i przewidywano utworzenie w niej kreślarni. W okolicy głównego wejścia do szkoły zlokalizowano szatnię, pokój lekarza, pokój dyrektora, pokój nauczycielski i kancelarię. Na końcu szkoły – ustęp. Korytarz biegnący wzdłuż szkoły miał dostęp do światła słonecznego, zaprojektowano 7 półokrągłych okien od strony południowej. Zaplanowano także dwa boczne wyjścia na dziedziniec, w przedniej i tylnej części szkoły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut I piętra. Na I piętrze zaprojektowano 5 sal lekcyjnych – największa z nich znajdowała się na końcu szkoły i przewidywano utworzenie w niej pracowni rysunku technicznego. Sala z przodu szkoły miała pełnić rolę pracowni fizyczno-chemiczno-elektrycznej z zapleczami. W miejscu dzisiejszej auli przewidywano utworzenie biblioteki i czytelni, a aula miała być w miejscu dzisiejszej sali nr 201. Na końcu szkoły zaplanowano ustęp, umywalnię i pokoje woźnego. Korytarz na piętrze również był doświetlony 7 oknami od strony południowej.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Rzut I piętra. Na I piętrze zaprojektowano 5 sal lekcyjnych – największa z nich znajdowała się na końcu szkoły i przewidywano utworzenie w niej pracowni rysunku technicznego. Sala z przodu szkoły miała pełnić rolę pracowni fizyczno-chemiczno-elektrycznej z zapleczami. W miejscu dzisiejszej auli przewidywano utworzenie biblioteki i czytelni, a aula miała być w miejscu dzisiejszej sali nr 201. Na końcu szkoły zaplanowano ustęp, umywalnię i pokoje woźnego. Korytarz na piętrze również był doświetlony 7 oknami od strony południowej.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Przekrój poprzeczny budynku od strony frontu. W piwnicy po prawej stronie widoczne są umywalnie oddzielone od ustępu oknem. Na parterze przedstawiono wizję drzwi wejściowych bocznych i głównych. Na I piętrze po lewej przekrój sali fizyczno-chemiczno-elektrycznej, a po prawej - auli. Powyżej rozrysowano projekt więźby dachowej.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Przekrój poprzeczny budynku od strony frontu. W piwnicy po prawej stronie widoczne są umywalnie oddzielone od ustępu oknem. Na parterze przedstawiono wizję drzwi wejściowych bocznych i głównych. Na I piętrze po lewej przekrój sali fizyczno-chemiczno-elektrycznej, a po prawej - auli. Powyżej rozrysowano projekt więźby dachowej.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja od strony podwórza. Za rzędami 7 okien na parterze i I piętrze znajdowały się korytarze biegnące wzdłuż szkoły, zaś sale lekcyjne znajdowały się tylko od strony Wisły. Po prawej stronie na przekroju można dostrzec zaproponowane rodzaje drzwi do różnych pomieszczeń oraz przeszkloną ścianę w czytelni/bibliotece. Po lewej widoczny projekt nieistniejącej już dziś klatki schodowej prowadzącej od piwnicy na II piętro (strych).
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja od strony podwórza. Za rzędami 7 okien na parterze i I piętrze znajdowały się korytarze biegnące wzdłuż szkoły, zaś sale lekcyjne znajdowały się tylko od strony Wisły. Po prawej stronie na przekroju można dostrzec zaproponowane rodzaje drzwi do różnych pomieszczeń oraz przeszkloną ścianę w czytelni/bibliotece. Po lewej widoczny projekt nieistniejącej już dziś klatki schodowej prowadzącej od piwnicy na II piętro (strych).
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja od strony Wisły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja od strony Wisły.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1922 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja frontowa – wersja nr 1.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1922 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja frontowa – wersja nr 1.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja frontowa – wersja nr 2.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja frontowa – wersja nr 2.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja tylna – widok przestawiony na jednym z następnych zdjęć z 1926 roku. Tylne wejście prowadziło do mieszkań woźnego i inspektora ulokowanych w piwnicy. Dwa okna widoczne po lewej to duża sala lekcyjna – kreślarnia, na której kończył się budynek szkoły przed rozbudową, która miała miejsce w latach 1950-1953. Dziś ta sala ma numer 111 i znajduje się tam pracownia reklamy. Za dwoma oknami nad drzwiami kryła się klatka schodowa, nieistniejąca od 1950 r.
1923 r.
Projekt Państwowej Niższej Szkoły Technicznej we Włocławku. Elewacja tylna – widok przestawiony na jednym z następnych zdjęć z 1926 roku. Tylne wejście prowadziło do mieszkań woźnego i inspektora ulokowanych w piwnicy. Dwa okna widoczne po lewej to duża sala lekcyjna – kreślarnia, na której kończył się budynek szkoły przed rozbudową, która miała miejsce w latach 1950-1953. Dziś ta sala ma numer 111 i znajduje się tam pracownia reklamy. Za dwoma oknami nad drzwiami kryła się klatka schodowa, nieistniejąca od 1950 r.
Źródło: Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Autor projektu: Franciszek Krzywda-Polkowski.
ok. 1925 r.
Budynek warsztatów szkolnych przy ul. Rolińskiego 2 (obecnie: Ogniowej 2). W wydaniu „Expressu Kujawskiego” z 23.02.1924 ukazała się notka o zmianie lokalizacji szkoły: „Szkoła techniczna państwowa rezydująca chwilowo przy ul. 3 Maja Nr 7 po Hotelu Mazowieckim została w tych dniach przeniesioną do gmachu własnego przy ul. Łęgskiej Nr 18 (tj. Rolińskiego 2 – dop.*). Życzymy w nowej siedzibie pomyślności i rozwoju w całej pełni”. Budowa warsztatów szkolnych trwała jednak nadal – aż do 1929 roku. Obiekt był wyposażony we własne ujęcie wody w postaci wieży ciśnień oraz własne źródło energii elektrycznej, którą generowano w dwóch agregatach w budynku warsztatów. Elektryczność była wtedy obecna we Włocławku dopiero od 10 lat, gdy w 1914 roku uruchomiono pierwszą w mieście małą elektrownię na zapleczu budynku pod adresem Cyganka 26. Szkoła od samego początku kształciła uczniów do pracy z elektrycznością, podczas gdy wielu uczniów nie miało jeszcze przez wiele lat elektryczności w swoich domach. PNST początkowo kształciła samodzielnych monterów, elektrotechników do instalacji „siły i światła”, zaś od roku szkolnego 1930/1931 na wydziale prądów silnych kształciła przyszłych elektryków zatrudnianych w elektrowniach i zakładach elektrycznych, zaś na wydziale prądów słabych – przyszłych pracowników poczt i telegrafistów zatrudnianych w placówkach telekomunikacyjnych. Drugim kierunkiem kształcenia był kierunek rolniczy, a od 1930/1931 – ślusarski.
*Adres przy ul. Łęgskiej wynika z ówczesnego rozplanowania ciągów komunikacyjnych w mieście. Rozkład ulic został później zmieniony i adres szkoły od ok. 1924 r. to ul. Rolińskiego 2.
ok. 1925 r.
Budynek warsztatów szkolnych przy ul. Rolińskiego 2 (obecnie: Ogniowej 2). W wydaniu „Expressu Kujawskiego” z 23.02.1924 ukazała się notka o zmianie lokalizacji szkoły: „Szkoła techniczna państwowa rezydująca chwilowo przy ul. 3 Maja Nr 7 po Hotelu Mazowieckim została w tych dniach przeniesioną do gmachu własnego przy ul. Łęgskiej Nr 18 (tj. Rolińskiego 2 – dop.*). Życzymy w nowej siedzibie pomyślności i rozwoju w całej pełni”. Budowa warsztatów szkolnych trwała jednak nadal – aż do 1929 roku. Obiekt był wyposażony we własne ujęcie wody w postaci wieży ciśnień oraz własne źródło energii elektrycznej, którą generowano w dwóch agregatach w budynku warsztatów. Elektryczność była wtedy obecna we Włocławku dopiero od 10 lat, gdy w 1914 roku uruchomiono pierwszą w mieście małą elektrownię na zapleczu budynku pod adresem Cyganka 26. Szkoła od samego początku kształciła uczniów do pracy z elektrycznością, podczas gdy wielu uczniów nie miało jeszcze przez wiele lat elektryczności w swoich domach. PNST początkowo kształciła samodzielnych monterów, elektrotechników do instalacji „siły i światła”, zaś od roku szkolnego 1930/1931 na wydziale prądów silnych kształciła przyszłych elektryków zatrudnianych w elektrowniach i zakładach elektrycznych, zaś na wydziale prądów słabych – przyszłych pracowników poczt i telegrafistów zatrudnianych w placówkach telekomunikacyjnych. Drugim kierunkiem kształcenia był kierunek rolniczy, a od 1930/1931 – ślusarski.
*Adres przy ul. Łęgskiej wynika z ówczesnego rozplanowania ciągów komunikacyjnych w mieście. Rozkład ulic został później zmieniony i adres szkoły od ok. 1924 r. to ul. Rolińskiego 2.
lato 1926 r.
Budynek warsztatów szkolnych przy ul. Rolińskiego 2, głęboko w tle widoczny front budynku dzisiejszego ZST (wtedy PNST) znajdujący się nadal w budowie, przed budynkiem widać rusztowanie, na uwagę zwraca również brak dachu oraz płot stojący w poprzek ulicy za warsztatami. Jest to jedno z dwóch najstarszych znanych zdjęć, na którym widać budynek dydaktyczny ZST. Pochodzi ono z czasopisma „Polski Przemysł Budowlany”, numer 9-10. z września-października 1926 r. Tymczasem w szkole nieustannie rosła liczba uczniów. Placówka w pierwszym roku szkolnym 1920/1921 kształciła 32 uczniów. W następnych latach szkolnych liczba uczniów rosła do: 126 (rok szkolny 1922/1923), 162 (rok szkolny 1924/1925), 168 (rok szkolny 1927/1928), 198 (rok szkolny 1930/1931), 237 (rok szkolny 1935/1936), 242 (rok szkolny 1937/1938).
lato 1926 r.
Budynek warsztatów szkolnych przy ul. Rolińskiego 2, głęboko w tle widoczny front budynku dzisiejszego ZST (wtedy PNST) znajdujący się nadal w budowie, przed budynkiem widać rusztowanie, na uwagę zwraca również brak dachu oraz płot stojący w poprzek ulicy za warsztatami. Jest to jedno z dwóch najstarszych znanych zdjęć, na którym widać budynek dydaktyczny ZST. Pochodzi ono z czasopisma „Polski Przemysł Budowlany”, numer 9-10. z września-października 1926 r. Tymczasem w szkole nieustannie rosła liczba uczniów. Placówka w pierwszym roku szkolnym 1920/1921 kształciła 32 uczniów. W następnych latach szkolnych liczba uczniów rosła do: 126 (rok szkolny 1922/1923), 162 (rok szkolny 1924/1925), 168 (rok szkolny 1927/1928), 198 (rok szkolny 1930/1931), 237 (rok szkolny 1935/1936), 242 (rok szkolny 1937/1938).
lato 1926 r.
Hol główny budynku warsztatów szkolnych, stan po uruchomieniu zajęć w nowo wybudowanym, ale jeszcze niewykończonym budynku. Za plecami osoby fotografującej znajduje się główne wejście od strony ul. Rolińskiego (dzisiejszej Ogniowej). Zejście widoczne po prawej stronie schodów prowadzi na dziedziniec między budynkiem warsztatów a budynkiem dydaktycznym. Poza kadrem: po lewej stronie od głównego wejścia zorganizowano dział tokarek o napędzie transmisyjnym, a po prawej – dział stolarski. W 1928 r. w wydzielonym pomieszczeniu w środkowej części budynku warsztatów otworzono także bursę. Zarządzał nią kierownik Piotr Podsiadły. W pierwszym roku działania mieszkało w niej 29 uczniów. W roku szkolnym 1934/1935 na 167 uczniów tylko 73 pochodziło z Włocławka, 57 – z innych miast, a 37 – z terenów wiejskich. Jednocześnie w 1934 roku z bursy korzystało 15 uczniów, kwatery prywatne wynajmowało kolejne 15 uczniów, a dojeżdżało do szkoły 64 uczniów. Część uczniów spoza miasta, jeśli miała taką możliwość, mieszkała u rodziny we Włocławku. Zdjęcie pochodzi z czasopisma „Polski Przemysł Budowlany”, numer 9-10. z września-października 1926 r.
lato 1926 r.
Hol główny budynku warsztatów szkolnych, stan po uruchomieniu zajęć w nowo wybudowanym, ale jeszcze niewykończonym budynku. Za plecami osoby fotografującej znajduje się główne wejście od strony ul. Rolińskiego (dzisiejszej Ogniowej). Zejście widoczne po prawej stronie schodów prowadzi na dziedziniec między budynkiem warsztatów a budynkiem dydaktycznym. Poza kadrem: po lewej stronie od głównego wejścia zorganizowano dział tokarek o napędzie transmisyjnym, a po prawej – dział stolarski. W 1928 r. w wydzielonym pomieszczeniu w środkowej części budynku warsztatów otworzono także bursę. Zarządzał nią kierownik Piotr Podsiadły. W pierwszym roku działania mieszkało w niej 29 uczniów. W roku szkolnym 1934/1935 na 167 uczniów tylko 73 pochodziło z Włocławka, 57 – z innych miast, a 37 – z terenów wiejskich. Jednocześnie w 1934 roku z bursy korzystało 15 uczniów, kwatery prywatne wynajmowało kolejne 15 uczniów, a dojeżdżało do szkoły 64 uczniów. Część uczniów spoza miasta, jeśli miała taką możliwość, mieszkała u rodziny we Włocławku. Zdjęcie pochodzi z czasopisma „Polski Przemysł Budowlany”, numer 9-10. z września-października 1926 r.
lato 1926 r.
Na pierwszym planie trwa budowa budynku LMK, zaś w tle widoczny jest budynek ZST od strony ówczesnej tylnej ściany. Budynek prezentował się tak tylko do 1950 roku, kiedy rozpoczęło się jego przedłużenie, poszerzenie, dobudowanie II piętra i otynkowanie. Pierwotnie budynek szkoły kończył się za salą nr 110/111 (numeracja sali do 2023/od 2024) - są to dwa okna widoczne po lewej. Wg projektu w tej sali znajdowała się kreślarnia, piętro wyżej sala rysunku ręcznego (dzisiejsza sala nr 216/205), a nad nią jeszcze jedno pomieszczenie niewiadomego przeznaczenia (dzisiejsza sala nr 308/315), które było wtedy jedynym pomieszczeniem na II piętrze. Obok tych sal znajdowała się nieistniejąca od 1950 r. klatka schodowa (okna widoczne pośrodku nieco z prawej). Jest to drugie najstarsze znane zdjęcie, na którym widać budynek dydaktyczny ZST. Czarno-biały oryginał pochodzi ze strony internetowej LMK we Włocławku. Zdjęcie koloryzowane w 2024 roku.
lato 1926 r.
Na pierwszym planie trwa budowa budynku LMK, zaś w tle widoczny jest budynek ZST od strony ówczesnej tylnej ściany. Budynek prezentował się tak tylko do 1950 roku, kiedy rozpoczęło się jego przedłużenie, poszerzenie, dobudowanie II piętra i otynkowanie. Pierwotnie budynek szkoły kończył się za salą nr 110/111 (numeracja sali do 2023/od 2024) - są to dwa okna widoczne po lewej. Wg projektu w tej sali znajdowała się kreślarnia, piętro wyżej sala rysunku ręcznego (dzisiejsza sala nr 216/205), a nad nią jeszcze jedno pomieszczenie niewiadomego przeznaczenia (dzisiejsza sala nr 308/315), które było wtedy jedynym pomieszczeniem na II piętrze. Obok tych sal znajdowała się nieistniejąca od 1950 r. klatka schodowa (okna widoczne pośrodku nieco z prawej). Jest to drugie najstarsze znane zdjęcie, na którym widać budynek dydaktyczny ZST. Czarno-biały oryginał pochodzi ze strony internetowej LMK we Włocławku. Zdjęcie koloryzowane w 2024 roku.
01.07.1927 r.
Abiturjenci Państwowej Szkoły Technicznej we Włocławku. W prostokątnych ramkach przedstawiono fotografie uczniów, zaś w owalnych – fotografie nauczycieli. Na największym zdjęciu dyrektor szkoły – Mieczysław Sikorski. Zaprezentowano tutaj tablo po przeprowadzonej w 2025 r. cyfrowej rekonstrukcji obrazu. Oryginalna wersja dostępna pod tym linkiem.
01.07.1927 r.
Abiturjenci Państwowej Szkoły Technicznej we Włocławku. W prostokątnych ramkach przedstawiono fotografie uczniów, zaś w owalnych – fotografie nauczycieli. Na największym zdjęciu dyrektor szkoły – Mieczysław Sikorski. Zaprezentowano tutaj tablo po przeprowadzonej w 2025 r. cyfrowej rekonstrukcji obrazu. Oryginalna wersja dostępna pod tym linkiem.
1927 r. lub wcześniej
Dział tokarek w warsztatach szkolnych (powiększenie z poprzedniego zdjęcia). Tokarki eksploatowane w tamtych czasach nie posiadały własnego napędu. Stojące w jednym rzędzie tokarki napędzał zamontowany pod sufitem wał wprawiany w ruch za pomocą silnika elektrycznego. Przełożenie napędu z wału na każdą tokarkę odbywało się za pomocą pasów widocznych na zdjęciu.
1927 r. lub wcześniej
Dział tokarek w warsztatach szkolnych (powiększenie z poprzedniego zdjęcia). Tokarki eksploatowane w tamtych czasach nie posiadały własnego napędu. Stojące w jednym rzędzie tokarki napędzał zamontowany pod sufitem wał wprawiany w ruch za pomocą silnika elektrycznego. Przełożenie napędu z wału na każdą tokarkę odbywało się za pomocą pasów widocznych na zdjęciu.
01.07.1927 r.
Świadectwo ukończenia szkoły wręczone Kazimierzowi Bretesowi, uczniowi PSR-P, który uzyskał tytuł czeladnika przemysłu ślusarskiego. Na odwrocie świadectwa znajdowały się oceny końcowe z następujących przedmiotów: nauka praktyczna: ślusarstwo, kowalstwo, obróbka
maszynowa; rysunek zawodowy, odręczny i geometryczny; materiałoznawstwo ogólne wraz z wiadomościami z fizyki i chemii; fizyka przemysłowa; technologia zawodowa: ogólna, maszyny i narzędzia rolnicze; nauka religii; język polski i stylistyka handlowo-przemysłowa; nauka o Polsce, krajoznawstwo oraz nauka o obywatelstwie; arytmetyka, rachunkowość przemysłowa i kalkulacja zawodowa; gimnastyka; higiena.
01.07.1927 r.
Świadectwo ukończenia szkoły wręczone Kazimierzowi Bretesowi, uczniowi PSR-P, który uzyskał tytuł czeladnika przemysłu ślusarskiego. Na odwrocie świadectwa znajdowały się oceny końcowe z następujących przedmiotów: nauka praktyczna: ślusarstwo, kowalstwo, obróbka
maszynowa; rysunek zawodowy, odręczny i geometryczny; materiałoznawstwo ogólne wraz z wiadomościami z fizyki i chemii; fizyka przemysłowa; technologia zawodowa: ogólna, maszyny i narzędzia rolnicze; nauka religii; język polski i stylistyka handlowo-przemysłowa; nauka o Polsce, krajoznawstwo oraz nauka o obywatelstwie; arytmetyka, rachunkowość przemysłowa i kalkulacja zawodowa; gimnastyka; higiena.
ok. 1930 r.
W początkowym okresie funkcjonowania szkoły zasilanie w energię elektryczną pochodziło z własnej elektrowni (ulokowanej w warsztatach szkolnych) wyposażonej w dwie prądnice prądu stałego. Jedną z tych prądnic – widoczną na zdjęciu – podarował szkole Ignacy Paderewski.
(na zdjęciu od lewej: Leonard Kulka, w środku kierownik warsztatów inż. Aleksander Kamkin oraz nieznany nauczyciel)
ok. 1930 r.
W początkowym okresie funkcjonowania szkoły zasilanie w energię elektryczną pochodziło z własnej elektrowni (ulokowanej w warsztatach szkolnych) wyposażonej w dwie prądnice prądu stałego. Jedną z tych prądnic – widoczną na zdjęciu – podarował szkole Ignacy Paderewski.
(na zdjęciu od lewej: Leonard Kulka, w środku kierownik warsztatów inż. Aleksander Kamkin oraz nieznany nauczyciel)
1931 r.
Rysunek imadła ręcznego zamieszczony w książce „Rysunki maszynowe” (strona 109) autorstwa Aleksandra Kamkina, kierownika warsztatów szkolnych
1931 r.
Rysunek imadła ręcznego zamieszczony w książce „Rysunki maszynowe” (strona 109) autorstwa Aleksandra Kamkina, kierownika warsztatów szkolnych
1931 r.
Okładka książki „Rysunki maszynowe” autorstwa Aleksandra Kamkina, kierownika warsztatów szkolnych. Cała publikacja dostępna jest na stronie polona.pl.
1931 r.
Okładka książki „Rysunki maszynowe” autorstwa Aleksandra Kamkina, kierownika warsztatów szkolnych. Cała publikacja dostępna jest na stronie polona.pl.
29.06.1931 r.
Abiturjenci Państwowej Szkoły Technicznej we Włocławku. W ośmiokątnych ramkach przedstawiono fotografie uczniów, zaś w owalnych – fotografie nauczycieli. Na największym zdjęciu dyrektor szkoły – Mieczysław Sikorski.
29.06.1931 r.
Abiturjenci Państwowej Szkoły Technicznej we Włocławku. W ośmiokątnych ramkach przedstawiono fotografie uczniów, zaś w owalnych – fotografie nauczycieli. Na największym zdjęciu dyrektor szkoły – Mieczysław Sikorski.
.jpg)
1931 r. lub wcześniej
Dział tokarek w warsztatach szkolnych, pod sufitem widoczne pasy napędowe (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
1931 r. lub wcześniej
Dział tokarek w warsztatach szkolnych, pod sufitem widoczne pasy napędowe (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
.jpg)
1931 r. lub wcześniej
Pomieszczenie elektrowni warsztatów szkolnych – na zdjęciu widoczne dwie prądnice prądu stałego, w które wyposażone były warsztaty szkolne (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
1931 r. lub wcześniej
Pomieszczenie elektrowni warsztatów szkolnych – na zdjęciu widoczne dwie prądnice prądu stałego, w które wyposażone były warsztaty szkolne (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
29.06.1931 r.
Świadectwo uzdolnienia zawodowego jednego z uczniów PNST we Włocławku, Zygmunta Cichockiego, którego fotografię można odnaleźć na tablo z 1931 r. trzy zdjęcia wcześniej (podana data jest datą wydania świadectwa, a jego zdjęcie wykonano 25.10.2013)
29.06.1931 r.
Świadectwo uzdolnienia zawodowego jednego z uczniów PNST we Włocławku, Zygmunta Cichockiego, którego fotografię można odnaleźć na tablo z 1931 r. trzy zdjęcia wcześniej (podana data jest datą wydania świadectwa, a jego zdjęcie wykonano 25.10.2013)
.jpg)
1931 r.
Zdjęcie klasowe uczniów PNST we Włocławku odbywających naukę w latach 1926-1931 (zdjęcie wykonano na tle wewnętrznego narożnika budynku warsztatów szkolnych od strony południowej) (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
1931 r.
Zdjęcie klasowe uczniów PNST we Włocławku odbywających naukę w latach 1926-1931 (zdjęcie wykonano na tle wewnętrznego narożnika budynku warsztatów szkolnych od strony południowej) (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
.jpg)
1931 r.
Grono pedagogiczne PNST we Włocławku (zdjęcie wykonano prawdopodobnie na tle okien piwnicznych którejś z sal nr 010, 011 lub 012 budynku ZST od strony Wisły) (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
1931 r.
Grono pedagogiczne PNST we Włocławku (zdjęcie wykonano prawdopodobnie na tle okien piwnicznych którejś z sal nr 010, 011 lub 012 budynku ZST od strony Wisły) (powiększenie z poprzedniego zdjęcia)
1936 r.
Dział tokarek w warsztatach szkolnych (na zdjęciu: uczeń Jan Figiel). W drugim semestrze roku szkolnego 1935/1936 do szkoły uczęszczało 232 uczniów w 7 oddziałach. Były to następujące klasy (w nawiasach podano liczbę uczniów w danej klasie): gimnazjum: I a (44), I b (40), szkoła rzemieślnicza: kl. I elektrycy (39), kl. II elektrycy (29), kl. III elektrycy (27), kl. II ślusarze (31), kl. III ślusarze (22). Od tego roku szkolnego nastąpiło wygaszanie edukacji w szkole rzemieślniczej PSR-P na rzecz uruchomionego w tym samym czasie gimnazjum PGM. Wygaszanie zaczęto od kierunku „ślusarz”, stąd brak klasy I w tym zawodzie.
1936 r.
Dział tokarek w warsztatach szkolnych (na zdjęciu: uczeń Jan Figiel). W drugim semestrze roku szkolnego 1935/1936 do szkoły uczęszczało 232 uczniów w 7 oddziałach. Były to następujące klasy (w nawiasach podano liczbę uczniów w danej klasie): gimnazjum: I a (44), I b (40), szkoła rzemieślnicza: kl. I elektrycy (39), kl. II elektrycy (29), kl. III elektrycy (27), kl. II ślusarze (31), kl. III ślusarze (22). Od tego roku szkolnego nastąpiło wygaszanie edukacji w szkole rzemieślniczej PSR-P na rzecz uruchomionego w tym samym czasie gimnazjum PGM. Wygaszanie zaczęto od kierunku „ślusarz”, stąd brak klasy I w tym zawodzie.
.jpg)
12.11.1989 r.
List autorstwa Jana Figla. Pod tym linkiem – wersja listu przepisana na komputerze z zachowaniem oryginalnej pisowni.
12.11.1989 r.
List autorstwa Jana Figla. Pod tym linkiem – wersja listu przepisana na komputerze z zachowaniem oryginalnej pisowni.
1936 r.
Asystent kierownika warsztatów szkolnych Leonard Kulka i dwaj byli uczniowie na tle agregatu w elektrowni warsztatów
1936 r.
Asystent kierownika warsztatów szkolnych Leonard Kulka i dwaj byli uczniowie na tle agregatu w elektrowni warsztatów
1936 r.
Leonard Kulka (pierwszy z prawej) oraz dwaj byli uczniowie na tle prądnicy w elektrowni warsztatów
1936 r.
Leonard Kulka (pierwszy z prawej) oraz dwaj byli uczniowie na tle prądnicy w elektrowni warsztatów
lata 30. (?)
Fotografia została znaleziona w archiwach szkoły, lecz nie są znane okoliczności ani data wykonania zdjęcia. Być może przedstawia ona budowę ul. Bulwary na odcinku wzdłuż ogrodzenia szkoły albo budowę samego ogrodzenia (które wybudowano w 1936 r.).
lata 30. (?)
Fotografia została znaleziona w archiwach szkoły, lecz nie są znane okoliczności ani data wykonania zdjęcia. Być może przedstawia ona budowę ul. Bulwary na odcinku wzdłuż ogrodzenia szkoły albo budowę samego ogrodzenia (które wybudowano w 1936 r.).
ok. 1938-1939 r.
Zajęcia lekcyjne z przedmiotów elektrycznych. Na zdjęciu uczniowie Państwowego Gimnazjum Mechanicznego wraz z nauczycielem Witoldem Statkiewiczem. Gimnazjum (PGM) rozpoczęlo działalność od roku szkolnego 1935/1936 i obydwa typy szkół – PSR-P i PGM – działały równolegle w jednym budynku pod zarządem jednego dyrektora, administracji, grona nauczycieli i instruktorów zawodu. Kandydatów było tak wielu, że zdecydowano się na przeprowadzenie egzaminów wstępnych z języka polskiego, matematyki i rysunku. Kwalifikacje zdobywało tu rocznie 200-240 uczniów pod kierunkiem 10-12 nauczycieli teorii i 6-7 instruktorów zawodu. Zdjęcie udostępnione szkole dzięki uprzejmości rodziny Rutkowskich.
ok. 1938-1939 r.
Zajęcia lekcyjne z przedmiotów elektrycznych. Na zdjęciu uczniowie Państwowego Gimnazjum Mechanicznego wraz z nauczycielem Witoldem Statkiewiczem. Gimnazjum (PGM) rozpoczęlo działalność od roku szkolnego 1935/1936 i obydwa typy szkół – PSR-P i PGM – działały równolegle w jednym budynku pod zarządem jednego dyrektora, administracji, grona nauczycieli i instruktorów zawodu. Kandydatów było tak wielu, że zdecydowano się na przeprowadzenie egzaminów wstępnych z języka polskiego, matematyki i rysunku. Kwalifikacje zdobywało tu rocznie 200-240 uczniów pod kierunkiem 10-12 nauczycieli teorii i 6-7 instruktorów zawodu. Zdjęcie udostępnione szkole dzięki uprzejmości rodziny Rutkowskich.
20.06.1939 r.
Nauczyciele i absolwenci Państwowego Gimnazjum Mechanicznego we Włocławku w dniu zakończenia roku szkolnego 1938/1939 na tle głównego wejścia do szkoły. Absolwenci ze świadectwami ukończenia gimnazjum.
20.06.1939 r.
Nauczyciele i absolwenci Państwowego Gimnazjum Mechanicznego we Włocławku w dniu zakończenia roku szkolnego 1938/1939 na tle głównego wejścia do szkoły. Absolwenci ze świadectwami ukończenia gimnazjum.
20.06.1939 r.
Świectwo ukończenia Gimnazjum Mechanicznego i świadectwo złożenia egzaminu na czeladnika ucznia Czesława Rutkowskiego. Egzamin odbył się przed Komisją Egzaminacyjną w składzie: Kazimierz Wolski (dyrektor szkoły), Jan Józef Kaszyński (kierownik warsztatów szkolnych), Mieczysław Niemiro (członek nadzorujący/instruktor tokarski), Władysław Hibner (mistrz ślusarski/przedstawiciel Izby Rzemieślniczej). Do egzaminu uczeń mógł przystąpić po wpłaceniu kwoty 10 zł rekompensującej koszty materiałów zużytych w jego trakcie. Egzamin rozpoczynała część praktyczna, która została przeprowadzona w warsztatach szkolnych w dniach 14-16 czerwca 1939 r. w godz. od 8:00 do 16:00 z przerwą obiadową. Oto przykładowe zadania części praktycznej: pasowanie trójkąta, pasowanie kwadratu, pasowanie sześcianu, pasowanie trapezu, tulejki do gryzarki, tulejki do trzpienia frezarki, wrzeciono tokarki. Uczniowie wykonywali wyznaczone prace w przedziale czasowym od 8,5 godziny (wrzeciono do tokarki) do 18 godzin (9 sztuk tulejki do gryzarki). Egzaminatorzy oceniali poprawność i czas wykonania zadania. W dniu 17 czerwca 1939 r. miało miejsce posiedzenie Komisji Egzaminacyjnej zatwierdzające wyniki części praktycznej. Część teoretyczna rozpoczęła się tego samego dnia o godz. 13:00. Świadectwa udostępnione szkole dzięki uprzejmości rodziny Rutkowskich.
20.06.1939 r.
Świectwo ukończenia Gimnazjum Mechanicznego i świadectwo złożenia egzaminu na czeladnika ucznia Czesława Rutkowskiego. Egzamin odbył się przed Komisją Egzaminacyjną w składzie: Kazimierz Wolski (dyrektor szkoły), Jan Józef Kaszyński (kierownik warsztatów szkolnych), Mieczysław Niemiro (członek nadzorujący/instruktor tokarski), Władysław Hibner (mistrz ślusarski/przedstawiciel Izby Rzemieślniczej). Do egzaminu uczeń mógł przystąpić po wpłaceniu kwoty 10 zł rekompensującej koszty materiałów zużytych w jego trakcie. Egzamin rozpoczynała część praktyczna, która została przeprowadzona w warsztatach szkolnych w dniach 14-16 czerwca 1939 r. w godz. od 8:00 do 16:00 z przerwą obiadową. Oto przykładowe zadania części praktycznej: pasowanie trójkąta, pasowanie kwadratu, pasowanie sześcianu, pasowanie trapezu, tulejki do gryzarki, tulejki do trzpienia frezarki, wrzeciono tokarki. Uczniowie wykonywali wyznaczone prace w przedziale czasowym od 8,5 godziny (wrzeciono do tokarki) do 18 godzin (9 sztuk tulejki do gryzarki). Egzaminatorzy oceniali poprawność i czas wykonania zadania. W dniu 17 czerwca 1939 r. miało miejsce posiedzenie Komisji Egzaminacyjnej zatwierdzające wyniki części praktycznej. Część teoretyczna rozpoczęła się tego samego dnia o godz. 13:00. Świadectwa udostępnione szkole dzięki uprzejmości rodziny Rutkowskich.
1940 r.
Pocztówka z Włocławka przedstawiająca Zakłady Celulozowo-Papiernicze we Włocławku od strony ul. Bulwary. Po prawej stronie widoczne jest nowo wybudowane (w 1936 r.) murowane ogrodzenie ZST. Szkoła nosiła wtedy nazwę: Państwowa Szkoła Rzemieślniczo-Przemysłowa we Włocławku. Ogrodzenie przetrwało 75 lat i zostało rozebrane częściowo w latach 2010-2011 (ze względu na przechylenia spowodowane korzeniami drzew, których na zdjęciu jeszcze nie ma) i częściowo w październiku 2012 (ze względu na budowę boisk Orlik), a zostało odbudowane w innym stylu w latach 2017 i 2023. Zdjęcie pobrano ze strony polska-org.pl.
1940 r.
Pocztówka z Włocławka przedstawiająca Zakłady Celulozowo-Papiernicze we Włocławku od strony ul. Bulwary. Po prawej stronie widoczne jest nowo wybudowane (w 1936 r.) murowane ogrodzenie ZST. Szkoła nosiła wtedy nazwę: Państwowa Szkoła Rzemieślniczo-Przemysłowa we Włocławku. Ogrodzenie przetrwało 75 lat i zostało rozebrane częściowo w latach 2010-2011 (ze względu na przechylenia spowodowane korzeniami drzew, których na zdjęciu jeszcze nie ma) i częściowo w październiku 2012 (ze względu na budowę boisk Orlik), a zostało odbudowane w innym stylu w latach 2017 i 2023. Zdjęcie pobrano ze strony polska-org.pl.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych po spaleniu przez hitlerowców. Gmach szkoły okupanci przeznaczyli na szpital wojskowy. Dokonali szeregu przeróbek, dewastując budynek. Gabinet dyrektora przerobili na jadalnię i zamontowali w nim windę do wciągania naczyń z posiłkami. Sekretariat przekształcili w łazienkę i zainstalowali tam wannę i umywalkę. Podobne zmiany przeprowadzono w pomieszczeniu piętro wyżej. W gabinecie lekarskim zainstalowano toalety; taki sam charakter miał pokój nad gabinetem. Korytarz szkolny przedzielono ścianą, uzyskując dodatkowy pokój. Kolejną ścianę wymurowano przed dawnym gabinetem dyrektora, zmniejszając hol. W piwnicach dawną jadalnię podzielono ścianami działowymi, a zamiast toalet zainstalowano prysznice. Tam też z szatni wydzielono kilka mniejszych pomieszczeń.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych po spaleniu przez hitlerowców. Gmach szkoły okupanci przeznaczyli na szpital wojskowy. Dokonali szeregu przeróbek, dewastując budynek. Gabinet dyrektora przerobili na jadalnię i zamontowali w nim windę do wciągania naczyń z posiłkami. Sekretariat przekształcili w łazienkę i zainstalowali tam wannę i umywalkę. Podobne zmiany przeprowadzono w pomieszczeniu piętro wyżej. W gabinecie lekarskim zainstalowano toalety; taki sam charakter miał pokój nad gabinetem. Korytarz szkolny przedzielono ścianą, uzyskując dodatkowy pokój. Kolejną ścianę wymurowano przed dawnym gabinetem dyrektora, zmniejszając hol. W piwnicach dawną jadalnię podzielono ścianami działowymi, a zamiast toalet zainstalowano prysznice. Tam też z szatni wydzielono kilka mniejszych pomieszczeń.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych po spaleniu przez hitlerowców (skan z przekalkowanej kopii zdjęcia). Zawieruchę wojenną przetrwał system centralnego ogrzewania – instalacja i kotły grzewcze. Na placu przed szkołą okupant zostawił około 30 ton koksu. Nie zachowało się wyposażenie szkolne, nie odnaleziono książek ani pomocy dydaktycznych. Pozostały łóżka z materacami, szafki nocne i biurowe, naczynia, taborety i 20 krzeseł, które okazały się własnością Gimnazjum im. M. Konopnickiej. Budynek warsztatów został zmieniony w nieznacznym stopniu – zwiększono tylko ilość toalet. Pod koniec wojny okupant wywiózł wyposażenie do wsi Młyniewo koło Grodziska Wielkopolskiego, a gmach wypalił od wewnątrz.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych po spaleniu przez hitlerowców (skan z przekalkowanej kopii zdjęcia). Zawieruchę wojenną przetrwał system centralnego ogrzewania – instalacja i kotły grzewcze. Na placu przed szkołą okupant zostawił około 30 ton koksu. Nie zachowało się wyposażenie szkolne, nie odnaleziono książek ani pomocy dydaktycznych. Pozostały łóżka z materacami, szafki nocne i biurowe, naczynia, taborety i 20 krzeseł, które okazały się własnością Gimnazjum im. M. Konopnickiej. Budynek warsztatów został zmieniony w nieznacznym stopniu – zwiększono tylko ilość toalet. Pod koniec wojny okupant wywiózł wyposażenie do wsi Młyniewo koło Grodziska Wielkopolskiego, a gmach wypalił od wewnątrz.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych w czasie odbudowy (skan z przekalkowanej kopii zdjęcia). Powojenną działalność szkoły zainicjowało zebranie, które odbyło się na terenie placówki w dniu 15 lutego 1945 r. Uczestniczyli w nim: inż. Witold Statkiewicz, instruktor zawodu Aleksander Latach i woźny Tadeusz Szałkowski. Następnego dnia do grupy organizacyjnej dołączył kolejny instruktor zawodu Stanisław Matusiak. Zebrani zastali stan, który nie pozwalał rozpocząć edukacji młodych ludzi. Protokół z tego spotkania wraz z dokładnym opisem stanu, w jakim znajdowały się budynki, można przeczytać w pliku PDF „Historia szkoły” (od strony 4) → LINK. Najpilniejszym zadaniem okazało się zorganizowanie dozoru nad mieniem szkoły, uporządkowanie wnętrz, zabezpieczenie sieci elektrycznej i wodociągowej oraz naprawienie ogrodzenia. Należało usunąć łóżka i urządzenia medyczne, broń i amunicję. Budynki uprzątnięto przy pomocy pięciu kobiet oddelegowanych przez Wydział Kanalizacji i Wodociągów Miejskich, a zbędny sprzęt i leki po niemieckim szpitalu oddano PCK i lecznicy św. Antoniego.
1945 r.
Budynek warsztatów szkolnych w czasie odbudowy (skan z przekalkowanej kopii zdjęcia). Powojenną działalność szkoły zainicjowało zebranie, które odbyło się na terenie placówki w dniu 15 lutego 1945 r. Uczestniczyli w nim: inż. Witold Statkiewicz, instruktor zawodu Aleksander Latach i woźny Tadeusz Szałkowski. Następnego dnia do grupy organizacyjnej dołączył kolejny instruktor zawodu Stanisław Matusiak. Zebrani zastali stan, który nie pozwalał rozpocząć edukacji młodych ludzi. Protokół z tego spotkania wraz z dokładnym opisem stanu, w jakim znajdowały się budynki, można przeczytać w pliku PDF „Historia szkoły” (od strony 4) → LINK. Najpilniejszym zadaniem okazało się zorganizowanie dozoru nad mieniem szkoły, uporządkowanie wnętrz, zabezpieczenie sieci elektrycznej i wodociągowej oraz naprawienie ogrodzenia. Należało usunąć łóżka i urządzenia medyczne, broń i amunicję. Budynki uprzątnięto przy pomocy pięciu kobiet oddelegowanych przez Wydział Kanalizacji i Wodociągów Miejskich, a zbędny sprzęt i leki po niemieckim szpitalu oddano PCK i lecznicy św. Antoniego.
.jpg)
mgr inż. Witold Statkiewicz
15 lutego 1945 r. inż. Witold Statkiewicz zaczął pełnić funkcję dyrektora szkoły. Pod jego kierownictwem gmachy szkoły i warsztatów podniosły się ze zniszczeń wojennych oraz zyskały właściwe wyposażenie. Dzięki jego staraniom w latach 1950-1953 został rozbudowany budynek dydaktyczny szkoły oraz wybudowany internat przy ul. J. Rolińskiego 8/10 (obecnie Ogniowa). Zorganizował w placówce wiele imprez zewnętrznych o tematyce technicznej i II Zjazd Absolwentów. Za swoją działalność był wielokrotnie odznaczany przez władze państwowe, m.in. Orderem Sztandaru Pracy I Klasy i Złotym Krzyżem Zasługi. Wymienione zasługi nie uchroniły jednak dyrektora Witolda Statkiewicza przed represjami czasów stalinowskich. W roku 1953 inż. Witold Statkiewicz został usunięty ze stanowiska w ramach usuwania dyrektorów szkół, którzy będąc związani z przedwojenną edukacją, byli postrzegani jako niezbyt gorliwie popierający ideologiczne zmiany. Zatrudnił się w Zakładach Celulozowo-Papierniczych we Włocławku, gdzie pełnił funkcję starszego inspektora nadzoru. Po zakończeniu okresu stalinowskiego, w 1956 r. wrócił do szkoły i pracował jako szeregowy nauczyciel, również po przejściu na emeryturę w niepełnym wymiarze godzin.
mgr inż. Witold Statkiewicz
15 lutego 1945 r. inż. Witold Statkiewicz zaczął pełnić funkcję dyrektora szkoły. Pod jego kierownictwem gmachy szkoły i warsztatów podniosły się ze zniszczeń wojennych oraz zyskały właściwe wyposażenie. Dzięki jego staraniom w latach 1950-1953 został rozbudowany budynek dydaktyczny szkoły oraz wybudowany internat przy ul. J. Rolińskiego 8/10 (obecnie Ogniowa). Zorganizował w placówce wiele imprez zewnętrznych o tematyce technicznej i II Zjazd Absolwentów. Za swoją działalność był wielokrotnie odznaczany przez władze państwowe, m.in. Orderem Sztandaru Pracy I Klasy i Złotym Krzyżem Zasługi. Wymienione zasługi nie uchroniły jednak dyrektora Witolda Statkiewicza przed represjami czasów stalinowskich. W roku 1953 inż. Witold Statkiewicz został usunięty ze stanowiska w ramach usuwania dyrektorów szkół, którzy będąc związani z przedwojenną edukacją, byli postrzegani jako niezbyt gorliwie popierający ideologiczne zmiany. Zatrudnił się w Zakładach Celulozowo-Papierniczych we Włocławku, gdzie pełnił funkcję starszego inspektora nadzoru. Po zakończeniu okresu stalinowskiego, w 1956 r. wrócił do szkoły i pracował jako szeregowy nauczyciel, również po przejściu na emeryturę w niepełnym wymiarze godzin.
04.1946 r.
Drzewiec Sztandaru Szkolnego Państwowego Liceum i Gimnazjum Mechanicznego i Gimnazjum Elektrycznego we Włocławku z 1946 r. Sztandar zakupiono staraniem Koła Rodziców, a jego poświęcenie połączono z obchodami 25-lecia szkoły, które odbyły się 28.04.1946 r. W związku z niezwykłym wydarzeniem przygotowano pokazy sportowe, część artystyczną i przygotowano Księgę pamiątkową, która do tej pory znajduje się w zbiorach archiwalnych szkoły. Wydarzenie zostało dokładnie zrelacjonowane w Gazecie Kujawskiej z 1946 r. → LINK. Zdjęcie wykonano 20.09.2010 r.
04.1946 r.
Drzewiec Sztandaru Szkolnego Państwowego Liceum i Gimnazjum Mechanicznego i Gimnazjum Elektrycznego we Włocławku z 1946 r. Sztandar zakupiono staraniem Koła Rodziców, a jego poświęcenie połączono z obchodami 25-lecia szkoły, które odbyły się 28.04.1946 r. W związku z niezwykłym wydarzeniem przygotowano pokazy sportowe, część artystyczną i przygotowano Księgę pamiątkową, która do tej pory znajduje się w zbiorach archiwalnych szkoły. Wydarzenie zostało dokładnie zrelacjonowane w Gazecie Kujawskiej z 1946 r. → LINK. Zdjęcie wykonano 20.09.2010 r.
05.1946 r.
Tabliczka znamionowa pierwszej tokarki wyprodukowanej w warsztatach szkolnych. Produkcję tokarek udało się uruchomić już po roku od spalenia warsztatów i wywiezienia całego sprzętu przez okupanta. Szkoła po wojnie zaczęła odradzać się w lutym 1945 r. Zapisy do gimnazjum rozpoczęły się 21 lutego 1945 r., a warunkiem przyjęcia było ukończenie przez przyszłego ucznia 14. roku życia i sześciu klas szkoły powszechnej. Chęć podjęcia edukacji w placówce zgłosiło 320 chłopców i należało dokonać spośród nich wyboru. Kandydaci mieli do pokonania egzaminy pisemne i ustne z języka polskiego i matematyki. Przyjęto 183 uczniów, tworząc cztery klasy: trzy na kierunku mechanicznym i jedną na elektrycznym. Do 1 marca 1945 r. zaprowadzono ład w salach lekcyjnych i wyposażono je w szafki nocne pełniące funkcje ławek. Klasy były gotowe na przyjęcie uczniów. Rozpoczęcie roku szkolnego wyznaczono na dzień 3 marca, ale pierwszy tydzień gimnazjaliści poświęcili nie nauce, tylko dalszemu porządkowaniu terenu szkoły oraz zwożeniu z miasta mebli, narzędzi i materiałów służących ich edukacji. Początek zajęć wyznaczono na 14 marca 1945 r. Rolę podręczników pełniły skrypty przydzielane po jednym na kilku uczniów. Tempo nauczania było szybkie, gdyż do 31 lipca 1945 r. należało przerobić materiał z klasy pierwszej. Jeszcze w sierpniu 1945 r. wnętrze warsztatów było spalone, a kupy gruzu uzupełniały całość. Dzięki wielkiej operatywności władz szkoły już w kwietniu 1946 r. warsztaty funkcjonowały w pełni wyposażone. Produkowały tokarki, pilniki, imadła, przyjmowały do naprawy samochody, silniki elektryczne i inne maszyny, spawały części do warsztatu ślusarskiego itd. Uczniowie mieli też zapewnione 550 porcji zupy wydawanych podczas dużej 35-minutowej przerwy przez Koło Rodziców.
05.1946 r.
Tabliczka znamionowa pierwszej tokarki wyprodukowanej w warsztatach szkolnych. Produkcję tokarek udało się uruchomić już po roku od spalenia warsztatów i wywiezienia całego sprzętu przez okupanta. Szkoła po wojnie zaczęła odradzać się w lutym 1945 r. Zapisy do gimnazjum rozpoczęły się 21 lutego 1945 r., a warunkiem przyjęcia było ukończenie przez przyszłego ucznia 14. roku życia i sześciu klas szkoły powszechnej. Chęć podjęcia edukacji w placówce zgłosiło 320 chłopców i należało dokonać spośród nich wyboru. Kandydaci mieli do pokonania egzaminy pisemne i ustne z języka polskiego i matematyki. Przyjęto 183 uczniów, tworząc cztery klasy: trzy na kierunku mechanicznym i jedną na elektrycznym. Do 1 marca 1945 r. zaprowadzono ład w salach lekcyjnych i wyposażono je w szafki nocne pełniące funkcje ławek. Klasy były gotowe na przyjęcie uczniów. Rozpoczęcie roku szkolnego wyznaczono na dzień 3 marca, ale pierwszy tydzień gimnazjaliści poświęcili nie nauce, tylko dalszemu porządkowaniu terenu szkoły oraz zwożeniu z miasta mebli, narzędzi i materiałów służących ich edukacji. Początek zajęć wyznaczono na 14 marca 1945 r. Rolę podręczników pełniły skrypty przydzielane po jednym na kilku uczniów. Tempo nauczania było szybkie, gdyż do 31 lipca 1945 r. należało przerobić materiał z klasy pierwszej. Jeszcze w sierpniu 1945 r. wnętrze warsztatów było spalone, a kupy gruzu uzupełniały całość. Dzięki wielkiej operatywności władz szkoły już w kwietniu 1946 r. warsztaty funkcjonowały w pełni wyposażone. Produkowały tokarki, pilniki, imadła, przyjmowały do naprawy samochody, silniki elektryczne i inne maszyny, spawały części do warsztatu ślusarskiego itd. Uczniowie mieli też zapewnione 550 porcji zupy wydawanych podczas dużej 35-minutowej przerwy przez Koło Rodziców.
1946 r.
W pierwszych latach po zakończeniu wojny oficjalnie nie ograniczano swobód wyznaniowych. Religia była przedmiotem nauczanym w szkole z oceną umieszczaną na świadectwie. W niedziele uczniowie zbierali się na szkolnym boisku i grupowo, ze sztandarem, udawali do kościoła. Oficjalne wymarsze do kościoła miały miejsce z okazji uroczystości religijnych, państwowych, miejskich i szkolnych. Na zdjęciu – grupowy wymarsz uczniów na niedzielne nabożeństwo. Prowadzący: uczeń Józef Pietrzak.
1946 r.
W pierwszych latach po zakończeniu wojny oficjalnie nie ograniczano swobód wyznaniowych. Religia była przedmiotem nauczanym w szkole z oceną umieszczaną na świadectwie. W niedziele uczniowie zbierali się na szkolnym boisku i grupowo, ze sztandarem, udawali do kościoła. Oficjalne wymarsze do kościoła miały miejsce z okazji uroczystości religijnych, państwowych, miejskich i szkolnych. Na zdjęciu – grupowy wymarsz uczniów na niedzielne nabożeństwo. Prowadzący: uczeń Józef Pietrzak.
08.05.1947 r.
Młodzież PLiGMiGE (Państwowego Liceum i Gimnazjum Mechanicznego i Państwowego Gimnazjum Elektrycznego) przed budynkiem warsztatów szkolnych. Na zdjęciu klasa IV E.
08.05.1947 r.
Młodzież PLiGMiGE (Państwowego Liceum i Gimnazjum Mechanicznego i Państwowego Gimnazjum Elektrycznego) przed budynkiem warsztatów szkolnych. Na zdjęciu klasa IV E.
05.06.1947 r.
Kultywowano też inne przedwojenne tradycje, np. w drzwiach szkoły budowano ołtarz z okazji święta Bożego Ciała. Powyżej fotografia z tej uroczystości.
05.06.1947 r.
Kultywowano też inne przedwojenne tradycje, np. w drzwiach szkoły budowano ołtarz z okazji święta Bożego Ciała. Powyżej fotografia z tej uroczystości.
1947 r.
W dowód sympatii uczniowie po lekcjach złożyli motocykl i podarowali go dyrektorowi Witoldowi Statkiewiczowi z okazji imienin. Na fotografii uczniowie w trakcie prac nad jednośladem-prezentem. We wspomnieniach R. Kotasa, ucznia z lat 1945-1949, czytamy, że prof. Statkiewicz „był bardzo lubianym i poważanym przez młodzież szkolną pedagogiem, ze względu na zaangażowanie i wyrozumiałość”, zaś Józef Boczarski, uczeń TPP z lat 1957-1961 opisał we wspomnieniach, że profesor „uczył rysunku technicznego. Był to wytworny, przystojny, dystyngowany pan o wschodnim akcencie wymowy”. W dniu 16.06.1995 r. w uznaniu zasług i wkładu w powojenną odbudowę szkoły nadano auli Zespołu Szkół Technicznych imię Witolda Statkiewicza. Aula nosi to imię do dzisiaj.
1947 r.
W dowód sympatii uczniowie po lekcjach złożyli motocykl i podarowali go dyrektorowi Witoldowi Statkiewiczowi z okazji imienin. Na fotografii uczniowie w trakcie prac nad jednośladem-prezentem. We wspomnieniach R. Kotasa, ucznia z lat 1945-1949, czytamy, że prof. Statkiewicz „był bardzo lubianym i poważanym przez młodzież szkolną pedagogiem, ze względu na zaangażowanie i wyrozumiałość”, zaś Józef Boczarski, uczeń TPP z lat 1957-1961 opisał we wspomnieniach, że profesor „uczył rysunku technicznego. Był to wytworny, przystojny, dystyngowany pan o wschodnim akcencie wymowy”. W dniu 16.06.1995 r. w uznaniu zasług i wkładu w powojenną odbudowę szkoły nadano auli Zespołu Szkół Technicznych imię Witolda Statkiewicza. Aula nosi to imię do dzisiaj.
15.11.1948 r.
Plan sytuacyjny nieruchomości państwowej przy ul. Rolińskiego 2 we Włocławku (plan budynku szkoły przed rozbudową)
15.11.1948 r.
Plan sytuacyjny nieruchomości państwowej przy ul. Rolińskiego 2 we Włocławku (plan budynku szkoły przed rozbudową)
1949 r. lub wcześniej
Rada pedagogiczna
(zdjęcie wykonano prawdopodobnie na tle wyjścia z korytarza parteru na dziedziniec szkoły zamurowanego podczas przebudowy szkoły w latach 1950-1953 – dobudowano w tym miejscu sale lekcyjne nr 120 i 121) (prawdopodobne miejsce wykonania zdjęcia na mapie)
1949 r. lub wcześniej
Rada pedagogiczna
(zdjęcie wykonano prawdopodobnie na tle wyjścia z korytarza parteru na dziedziniec szkoły zamurowanego podczas przebudowy szkoły w latach 1950-1953 – dobudowano w tym miejscu sale lekcyjne nr 120 i 121) (prawdopodobne miejsce wykonania zdjęcia na mapie)
koniec lat 40.
Warsztaty szkolne – dział tokarek
(na zdjęciu: uczeń Eugeniusz Trzeciak, nauczyciel Jerzy Grąbczewski, uczeń Roman Tracz, nauczyciel Ignacy Matybowski, nauczyciel Jan Woźniak, nauczyciel Mieczysław Niemiro, nauczyciel Michał Sporny, uczeń Józef Cichocki).
koniec lat 40.
Warsztaty szkolne – dział tokarek
(na zdjęciu: uczeń Eugeniusz Trzeciak, nauczyciel Jerzy Grąbczewski, uczeń Roman Tracz, nauczyciel Ignacy Matybowski, nauczyciel Jan Woźniak, nauczyciel Mieczysław Niemiro, nauczyciel Michał Sporny, uczeń Józef Cichocki).
1949 r.
Egzamin maturalny w Liceum Mechanicznym. Zdjęcie wykonano na auli szkoły.
1949 r.
Egzamin maturalny w Liceum Mechanicznym. Zdjęcie wykonano na auli szkoły.
1949 r.
Czapka absolwenta Państwowego Liceum Mechanicznego we Włocławku z roku 1949 (wierzch czapki haftowany z okazji balu absolwentów)
1949 r.
Czapka absolwenta Państwowego Liceum Mechanicznego we Włocławku z roku 1949 (wierzch czapki haftowany z okazji balu absolwentów)
1950 r.
Czapka uczniowska z 1950 r. z wyhaftowanym złotą nicią gryfem, a srebrną nicią kołem zębatym i datą. Źródło: zbiory Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.
1950 r.
Czapka uczniowska z 1950 r. z wyhaftowanym złotą nicią gryfem, a srebrną nicią kołem zębatym i datą. Źródło: zbiory Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.
ok. 1950 r.
Grono pedagogiczne i uczniowie szkoły technicznej
(zdjęcie wykonano na scenie auli)
ok. 1950 r.
Grono pedagogiczne i uczniowie szkoły technicznej
(zdjęcie wykonano na scenie auli)
1950 r.
Budynek warsztatów szkolnych po odbudowie
1950 r.
Budynek warsztatów szkolnych po odbudowie
2010 r.
Budynek warsztatów szkolnych, obecnie siedziba Centrum Kształcenia Praktycznego
2010 r.
Budynek warsztatów szkolnych, obecnie siedziba Centrum Kształcenia Praktycznego
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział tokarek
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział tokarek
1950 r.
Warsztaty szkolne
1950 r.
Warsztaty szkolne
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział wiertarko-frezarek, obróbka korpusu strugarki M7 na wiertarko-frezarce.
(na zdjęciu: Ryszard Promianowski)
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział wiertarko-frezarek, obróbka korpusu strugarki M7 na wiertarko-frezarce.
(na zdjęciu: Ryszard Promianowski)
przed 1960 r.
Warsztaty szkolne – dział wiertarko-frezarek, wytaczarka
(na zdjęciu prawdopodobnie: Ryszard Promianowski)
przed 1960 r.
Warsztaty szkolne – dział wiertarko-frezarek, wytaczarka
(na zdjęciu prawdopodobnie: Ryszard Promianowski)
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział montażu strugarek
1950 r.
Warsztaty szkolne – dział montażu strugarek
ok. 1950 r.
Warsztaty szkolne – dział elektryczny
ok. 1950 r.
Warsztaty szkolne – dział elektryczny
ok. 1950 r.
Warsztaty szkolne – tokarka TPP4
(na zdjęciu: Leonard Kulka)
ok. 1950 r.
Warsztaty szkolne – tokarka TPP4
(na zdjęciu: Leonard Kulka)
ok. 1950 r.
Tokarka TPP4 produkowana w warsztatach szkolnych. W latach 50. i 60. podstawowym asortymentem szkoleniowo-produkcyjnym były tokarki TPP4, TU210, strugarki poprzeczne M7 (wytwarzane do 1991 r. pod nazwą PAC-20), stoły ortopedyczne dla szpitali, silniki elektryczne, szlifierki, żelazka elektryczne, odlewy żeliwne, pilniki. Odbiorcami tych wyrobów były zakłady z całej Polski. Specjalnością stały się strugarki poprzeczne do metali, na które było duże zapotrzebowanie. Warsztaty były jedynym krajowym producentem, a wysoka
jakość spowodowała przeznaczenie ich na eksport od 1958 r., m.in. do Korei i Egiptu.
ok. 1950 r.
Tokarka TPP4 produkowana w warsztatach szkolnych. W latach 50. i 60. podstawowym asortymentem szkoleniowo-produkcyjnym były tokarki TPP4, TU210, strugarki poprzeczne M7 (wytwarzane do 1991 r. pod nazwą PAC-20), stoły ortopedyczne dla szpitali, silniki elektryczne, szlifierki, żelazka elektryczne, odlewy żeliwne, pilniki. Odbiorcami tych wyrobów były zakłady z całej Polski. Specjalnością stały się strugarki poprzeczne do metali, na które było duże zapotrzebowanie. Warsztaty były jedynym krajowym producentem, a wysoka
jakość spowodowała przeznaczenie ich na eksport od 1958 r., m.in. do Korei i Egiptu.
ok. 1950 r.
Tokarka TPP4 produkowana w warsztatach szkolnych. W latach od 1945 do 1975 warsztaty wyprodukowały: 76 sztuk tokarek TSB, 56 sztuk tokarek TPP4, 42 sztuki tokarek TU210, 30 sztuk szlifierek do płaszczyzn, 56 sztuk silników elektrycznych o mocy 4,2 kW, 710 sztuk strugarek M7 (PAC-20). Ponadto wyprodukowano narzędzia do obróbki ręcznej o wartości 3 mln ówczesnych zł, wyposażenie ślusarskie o wartości 10 mln zł, części zamienne za 55 mln zł i zespoły maszyn i urządzeń za 21 mln zł.
ok. 1950 r.
Tokarka TPP4 produkowana w warsztatach szkolnych. W latach od 1945 do 1975 warsztaty wyprodukowały: 76 sztuk tokarek TSB, 56 sztuk tokarek TPP4, 42 sztuki tokarek TU210, 30 sztuk szlifierek do płaszczyzn, 56 sztuk silników elektrycznych o mocy 4,2 kW, 710 sztuk strugarek M7 (PAC-20). Ponadto wyprodukowano narzędzia do obróbki ręcznej o wartości 3 mln ówczesnych zł, wyposażenie ślusarskie o wartości 10 mln zł, części zamienne za 55 mln zł i zespoły maszyn i urządzeń za 21 mln zł.
1950 r.
Jadwiga Roycewicz, nauczycielka chemii w latach 1945-1951
1950 r.
Jadwiga Roycewicz, nauczycielka chemii w latach 1945-1951
18.08.2010 r.
List autorstwa Jadwigi Roycewicz, nauczycielki chemii w latach 1945-1951. Pod tym linkiem – wersja listu przepisana na komputerze.
18.08.2010 r.
List autorstwa Jadwigi Roycewicz, nauczycielki chemii w latach 1945-1951. Pod tym linkiem – wersja listu przepisana na komputerze.
1950 r.
Abiturienci Liceum Mechanicznego PKZTN we Włocławku
1950 r.
Abiturienci Liceum Mechanicznego PKZTN we Włocławku
wrzesień 1950 r.
Rozbudowa budynku szkoły – wykopy pod fundamenty dobudowywanego gmachu szkoły. Wobec dużego zainteresowania młodzieży kształceniem technicznym coraz bardziej dawały się we znaki ograniczenia lokalowe placówki. Na pracownie zamieniono pomieszczenia strychowe i piwniczne, uzyskując dodatkowe trzy sale. Szczególnie dotkliwie odczuwano brak możliwości urządzenia pracowni kierunkowych, pokoju nauczycielskiego, zapleczy na pomoce dydaktyczne, powiększenia szatni i toalet. Dyrektor W. Statkiewicz w piśmie do władz zwierzchnich argumentował, że przed wojną budynek planowany był dla około 160 uczniów, a w 1950 r. naukę pobierało w systemie dwuzmianowym 750 młodych ludzi. W tej sytuacji nie widział możliwości zwiększenia naboru od nowego roku szkolnego, choć liczba chętnych ciągle wzrastała. Kreślił konieczność dobudowania sześciu nowych sal, czytelni z biblioteką, świetlicy, pokoju nauczycielskiego, szatni. Ponadto należało powiększyć aulę i zwiększyć ilość toalet. Pierwsze projekty rozbudowy szkoły pojawiły się już w 1948 r. Umowę podpisano 11 kwietnia 1950 r. i rozbudowa szkoły ruszyła. Zakres robót można zobaczyć na grafice → LINK.
wrzesień 1950 r.
Rozbudowa budynku szkoły – wykopy pod fundamenty dobudowywanego gmachu szkoły. Wobec dużego zainteresowania młodzieży kształceniem technicznym coraz bardziej dawały się we znaki ograniczenia lokalowe placówki. Na pracownie zamieniono pomieszczenia strychowe i piwniczne, uzyskując dodatkowe trzy sale. Szczególnie dotkliwie odczuwano brak możliwości urządzenia pracowni kierunkowych, pokoju nauczycielskiego, zapleczy na pomoce dydaktyczne, powiększenia szatni i toalet. Dyrektor W. Statkiewicz w piśmie do władz zwierzchnich argumentował, że przed wojną budynek planowany był dla około 160 uczniów, a w 1950 r. naukę pobierało w systemie dwuzmianowym 750 młodych ludzi. W tej sytuacji nie widział możliwości zwiększenia naboru od nowego roku szkolnego, choć liczba chętnych ciągle wzrastała. Kreślił konieczność dobudowania sześciu nowych sal, czytelni z biblioteką, świetlicy, pokoju nauczycielskiego, szatni. Ponadto należało powiększyć aulę i zwiększyć ilość toalet. Pierwsze projekty rozbudowy szkoły pojawiły się już w 1948 r. Umowę podpisano 11 kwietnia 1950 r. i rozbudowa szkoły ruszyła. Zakres robót można zobaczyć na grafice → LINK.
1950-1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. W tle widoczny barak stojący w miejscu, w którym dziś znajduje się wejście do sali gimnastycznej ZST. Kubatura budynku miała zostać zwiększona o 8500 m³, a koszt inwestycji oszacowano na 11,525 mln zł. W trakcie prac wystąpił szereg problemów związanych z zaopatrzeniem w materiały budowlane, m.in. z powodu braku żelaza zbrojeniowego 14 lipca 1950 r. prace zostały na chwilę wstrzymane. Wystąpiły również problemy z dostawami cegieł. Dyrektor Statkiewicz w pismach do władz zaznaczał także, że warsztaty szkolne w ramach planu 6-letniego otrzymały bardzo duże zamówienie na młoty pneumatyczne i kilkaset obrabiarek przeznaczonych na eksport i w związku z realizacją tak dużego zlecenia władze powinny pomyśleć o powiększeniu także tamtego budynku. Niemniej rozbudowa budynku warsztatów szkolnych nastąpiła dopiero w 1975 roku.
1950-1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. W tle widoczny barak stojący w miejscu, w którym dziś znajduje się wejście do sali gimnastycznej ZST. Kubatura budynku miała zostać zwiększona o 8500 m³, a koszt inwestycji oszacowano na 11,525 mln zł. W trakcie prac wystąpił szereg problemów związanych z zaopatrzeniem w materiały budowlane, m.in. z powodu braku żelaza zbrojeniowego 14 lipca 1950 r. prace zostały na chwilę wstrzymane. Wystąpiły również problemy z dostawami cegieł. Dyrektor Statkiewicz w pismach do władz zaznaczał także, że warsztaty szkolne w ramach planu 6-letniego otrzymały bardzo duże zamówienie na młoty pneumatyczne i kilkaset obrabiarek przeznaczonych na eksport i w związku z realizacją tak dużego zlecenia władze powinny pomyśleć o powiększeniu także tamtego budynku. Niemniej rozbudowa budynku warsztatów szkolnych nastąpiła dopiero w 1975 roku.
27.03.1951 r.
Budynek szkoły od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego) przed otynkowaniem. Zdjęcie wykonano podczas odbywającej się w szkole Konferencji Szkolnictwa Zawodowego. Jednocześnie z tyłu szkoły trwały prace budowlane związane z rozbudową budynku.
27.03.1951 r.
Budynek szkoły od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego) przed otynkowaniem. Zdjęcie wykonano podczas odbywającej się w szkole Konferencji Szkolnictwa Zawodowego. Jednocześnie z tyłu szkoły trwały prace budowlane związane z rozbudową budynku.
27.03.1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Prace prowadzono w latach 1950-1953.
27.03.1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Prace prowadzono w latach 1950-1953.
28.03.1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. W rozbudowie budynku brali udział uczniowie w ramach prac społecznych. Wartość prac wykonanych przez uczniów do 1950 r. oceniało się wówczas na 800 tys. zł. Całkowity koszt robót do ukończenia wyniósł przypuszczalnie ok. 60 mln zł. Na zdjęciu widoczna dawna tylna ściana budynku i rozbudowa polegająca na wydłużeniu budynku szkoły, widać wybudowane już piwnice.
28.03.1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. W rozbudowie budynku brali udział uczniowie w ramach prac społecznych. Wartość prac wykonanych przez uczniów do 1950 r. oceniało się wówczas na 800 tys. zł. Całkowity koszt robót do ukończenia wyniósł przypuszczalnie ok. 60 mln zł. Na zdjęciu widoczna dawna tylna ściana budynku i rozbudowa polegająca na wydłużeniu budynku szkoły, widać wybudowane już piwnice.
marzec 1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia identyczny stan zaawansowania robót jak na poprzedniej fotografii. Okna widoczne na na parterze to okna od sal nr 117, 118 i 119 (numeracja sali obowiązująca do 2022 r.).
marzec 1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia identyczny stan zaawansowania robót jak na poprzedniej fotografii. Okna widoczne na na parterze to okna od sal nr 117, 118 i 119 (numeracja sali obowiązująca do 2022 r.).
marzec 1951 r. (?)
Rozbudowa budynku szkoły. Na zdjęciu widoczny po prawej fragment oryginalnego budynku szkoły z lat 20. i prowadzona w tyle rozbudowa polegająca na wydłużeniu budynku szkoły, widać wybudowane już piwnice.
marzec 1951 r. (?)
Rozbudowa budynku szkoły. Na zdjęciu widoczny po prawej fragment oryginalnego budynku szkoły z lat 20. i prowadzona w tyle rozbudowa polegająca na wydłużeniu budynku szkoły, widać wybudowane już piwnice.
marzec 1951 r. (?)
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie wykonano prawdopodobnie w korytarzu piwnicy przy sali nr 017 (numeracja sali obowiązująca do 2022 r.).
marzec 1951 r. (?)
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie wykonano prawdopodobnie w korytarzu piwnicy przy sali nr 017 (numeracja sali obowiązująca do 2022 r.).
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia gotową już piwnicę i trwającą budowę parteru dobudowanego fragmentu szkoły. Widoczne obniżone wejście w piwnicy stanowi dziś drogę ewakuacyjną, a na prawo od niego znajdują okna od pomieszczenia konserwatora. Dziś nad tym terenem znajduje się łącznik do sali gimnastycznej.
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia gotową już piwnicę i trwającą budowę parteru dobudowanego fragmentu szkoły. Widoczne obniżone wejście w piwnicy stanowi dziś drogę ewakuacyjną, a na prawo od niego znajdują okna od pomieszczenia konserwatora. Dziś nad tym terenem znajduje się łącznik do sali gimnastycznej.
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia budowę sal nr 112 i 112A – łącznie 8 okien od strony Wisły (numeracja sal obowiązująca do 2022 r.). Po lewej widoczna budowa korytarza na parterze z dwoma wejściami do ww. sal.
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia budowę sal nr 112 i 112A – łącznie 8 okien od strony Wisły (numeracja sal obowiązująca do 2022 r.). Po lewej widoczna budowa korytarza na parterze z dwoma wejściami do ww. sal.
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia dobudowane – do oryginalnego budynku z lat 20. – poszerzenie budynku o 6 sal lekcyjnych i szatnię. Wybudowano tutaj w piwnicy szatnię i WC, na parterze sale nr 120 i 121, na I piętrze sale nr 226 i 227 i na II piętrze sale nr 305 i 304 (numeracja sal obowiązująca do 2022 r.).
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia dobudowane – do oryginalnego budynku z lat 20. – poszerzenie budynku o 6 sal lekcyjnych i szatnię. Wybudowano tutaj w piwnicy szatnię i WC, na parterze sale nr 120 i 121, na I piętrze sale nr 226 i 227 i na II piętrze sale nr 305 i 304 (numeracja sal obowiązująca do 2022 r.).
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia identyczny stan zaawansowania robót jak na poprzedniej fotografii. Na tym ujęciu uwagę zwraca stojący na podwórzu wóz konny, którym prawdopodobnie przywieziono materiały budowlane.
1951 r.
Rozbudowa budynku szkoły. Zdjęcie przedstawia identyczny stan zaawansowania robót jak na poprzedniej fotografii. Na tym ujęciu uwagę zwraca stojący na podwórzu wóz konny, którym prawdopodobnie przywieziono materiały budowlane.
ok. 1951 r.
Uczniowie stojący w dwuszeregu na boisku szkolnym. Po lewej leżąca na ziemi więźba nowego dachu szkoły.
ok. 1951 r.
Uczniowie stojący w dwuszeregu na boisku szkolnym. Po lewej leżąca na ziemi więźba nowego dachu szkoły.
ok. 1951 r.
Pierwszy samochód warsztatów szkolnych (marki Mercedes) i załadowana na nim tokarka TPP4. Samochód szkoła otrzymała w ramach odszkodowań wojennych.
ok. 1951 r.
Pierwszy samochód warsztatów szkolnych (marki Mercedes) i załadowana na nim tokarka TPP4. Samochód szkoła otrzymała w ramach odszkodowań wojennych.
22.04.1951 r.
Uczniowie klasy 1 b PLM (na zdjęciu: Jędczak B., Skurska H., Laskowska L., Hepner A., Bobrowska, Hofman). Zdjęcie wykonano na terenie boiska szkolnego na tle muru od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego). W tle brakuje budynku Zespołu Szkół Chemicznych. Dach obiektu po prawej stronie to dom przy ul. Ogniowej 5A (Rolińskiego).
22.04.1951 r.
Uczniowie klasy 1 b PLM (na zdjęciu: Jędczak B., Skurska H., Laskowska L., Hepner A., Bobrowska, Hofman). Zdjęcie wykonano na terenie boiska szkolnego na tle muru od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego). W tle brakuje budynku Zespołu Szkół Chemicznych. Dach obiektu po prawej stronie to dom przy ul. Ogniowej 5A (Rolińskiego).
maj 1951 r.
Klasa z Prof. Wacławem Derdzikowskim (nauczycielem języka polskiego) na tle budynku szkoły w trakcie rozbudowy. Drzewo na podwórzu szkoły, pod którym stoją uczniowie na fotografii, jest jedynym zachowanym do dziś drzewem na terenie ZST.
maj 1951 r.
Klasa z Prof. Wacławem Derdzikowskim (nauczycielem języka polskiego) na tle budynku szkoły w trakcie rozbudowy. Drzewo na podwórzu szkoły, pod którym stoją uczniowie na fotografii, jest jedynym zachowanym do dziś drzewem na terenie ZST.
26.06.1952 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1951/1952, na zdjęciu klasa IV D TPP (III Lic. Mech.) wraz z nauczycielami.
W górnym rzędzie od lewej: prof. Tadeusz Dyżewski, Gajewski, Wientczak, Tracz, prof. Stefan Matowski, Wawrzonkowski, Spychała, [...], Jachimczak, [...], Szcześniak.
W środkowym rzędzie od lewej: prof. Leonard Kulka, Michorzewski, Powała, Sobczyński, Tyzenhauz, Wrześniakowski, Szubski, Spryszyński, Szudelski, Zieliński, Jankowski Zb., Makowicz, Leśniewski, Gładki, Zakrzewski. W następnym rzędzie: Szubski i Jankowski.
W dolnym rzędzie od lewej: [przedstawiciel oświaty], Blomberg, dyr. Jan Paweł Radomski, dyr. Witold Statkiewicz, [dwoje oficjeli], Trzeciak, Konopczyński, Kłaczkiewicz, Wojciul.
26.06.1952 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1951/1952, na zdjęciu klasa IV D TPP (III Lic. Mech.) wraz z nauczycielami.
W górnym rzędzie od lewej: prof. Tadeusz Dyżewski, Gajewski, Wientczak, Tracz, prof. Stefan Matowski, Wawrzonkowski, Spychała, [...], Jachimczak, [...], Szcześniak.
W środkowym rzędzie od lewej: prof. Leonard Kulka, Michorzewski, Powała, Sobczyński, Tyzenhauz, Wrześniakowski, Szubski, Spryszyński, Szudelski, Zieliński, Jankowski Zb., Makowicz, Leśniewski, Gładki, Zakrzewski. W następnym rzędzie: Szubski i Jankowski.
W dolnym rzędzie od lewej: [przedstawiciel oświaty], Blomberg, dyr. Jan Paweł Radomski, dyr. Witold Statkiewicz, [dwoje oficjeli], Trzeciak, Konopczyński, Kłaczkiewicz, Wojciul.
ok. 1952 r.
Fotografia sali internatu w budynku szkoły. W tym czasie szkoła nie posiadała odrębnego budynku internatu, w związku z czym na ten cel wykorzystywano
pomieszczenia piwniczne i strychowe. W pamięci nowo przyjętego ucznia zapisał się następujący obraz: „...zakwaterowany na drugim piętrze na poddaszu, gdzie znajduje się dość ciasny internat. Łóżka piętrowe, sale sypialne po dziesięciu wychowanków […] Mieszka więc w tym samym budynku, w którym będzie się uczył.”. Opiekę nad uczniami sprawowała Joanna Stroińska, nauczycielka języka angielskiego.
ok. 1952 r.
Fotografia sali internatu w budynku szkoły. W tym czasie szkoła nie posiadała odrębnego budynku internatu, w związku z czym na ten cel wykorzystywano
pomieszczenia piwniczne i strychowe. W pamięci nowo przyjętego ucznia zapisał się następujący obraz: „...zakwaterowany na drugim piętrze na poddaszu, gdzie znajduje się dość ciasny internat. Łóżka piętrowe, sale sypialne po dziesięciu wychowanków […] Mieszka więc w tym samym budynku, w którym będzie się uczył.”. Opiekę nad uczniami sprawowała Joanna Stroińska, nauczycielka języka angielskiego.
1953 r. lub wcześniej
Budynek szkoły od strony Wisły przed otynkowaniem
1953 r. lub wcześniej
Budynek szkoły od strony Wisły przed otynkowaniem
01.08.1953 r.
II Zjazd Absolwentów TPP C.U.S.Z. Zdjęcie wykonano na tle budynku szkoły od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego).
01.08.1953 r.
II Zjazd Absolwentów TPP C.U.S.Z. Zdjęcie wykonano na tle budynku szkoły od strony ul. Ogniowej (Rolińskiego).
1953 r.
Budynek szkoły po rozbudowie. Dzięki wykonanym pracom szkoła mogła zwiększyć nabór. Jeszcze w 1950 roku do szkoły uczęszczało 750 uczniów. W 1951 roku, gdy były już gotowe pierwsze nowe sale, liczba uczniów wzrosła do ponad 1100. W roku 1952 w szkole kształciło się już 1250 uczniów.
1953 r.
Budynek szkoły po rozbudowie. Dzięki wykonanym pracom szkoła mogła zwiększyć nabór. Jeszcze w 1950 roku do szkoły uczęszczało 750 uczniów. W 1951 roku, gdy były już gotowe pierwsze nowe sale, liczba uczniów wzrosła do ponad 1100. W roku 1952 w szkole kształciło się już 1250 uczniów.
ok. 1954 r.
Budynek internatu Szkoły Technicznej we Włocławku, ul. Ogniowa 8/10, róg Stodólnej/Ogniowej. Zdjęcie koloryzowane w 2024 roku. Internat oferował 280 miejsc. Do roku szkolnego 1979/1980 mieszkali w nim tylko chłopcy. Początkowo kierował bursą Józef Buraczak (1953–1954). Od 1954 r. kierownikiem internatu został Alfred Pszczółkowski, który sprawował tę funkcję do 1982 r. Pierwsi kandydaci do TPP byli mieszkańcami Włocławka i powiatu włocławskiego, ale wraz ze wzrostem popularności szkoły i oddaniem do użytku
internatu pojawili się chętni z całej Polski. Na przełomie lat 50. i 60. z Włocławka i okolic pochodziło 60% uczniów, a pozostali – z bardziej odległych miejscowości. Najwięcej chętnych zgłaszało się z centralnej Polski. Od połowy lat 60. proporcje uległy odwróceniu – 80% kandydatów pochodziło spoza województwa bydgoskiego (które miało podobne granice do granic dzisiejszego kujawsko-pomorskiego). W okresie od 1951 roku do lat 90. była to jedyna we Włocławku szkoła o zasięgu ogólnopolskim, kształciła młodzież z obszaru całego kraju, dokumenty archiwalne odnotowują uczniów z 17 dawnych województw. Internat tętnił życiem – wszystkie miejsca były zajęte, a uczniowie mieszkali tam również w soboty i niedziele. W dniu 2 listopada 1969 roku Telewizja Polska nadała program poświęcony uczniom dojeżdżającym do włocławskich szkół. Jako przykład dobrze zorganizowanego internatu pokazano placówkę TPP.
ok. 1954 r.
Budynek internatu Szkoły Technicznej we Włocławku, ul. Ogniowa 8/10, róg Stodólnej/Ogniowej. Zdjęcie koloryzowane w 2024 roku. Internat oferował 280 miejsc. Do roku szkolnego 1979/1980 mieszkali w nim tylko chłopcy. Początkowo kierował bursą Józef Buraczak (1953–1954). Od 1954 r. kierownikiem internatu został Alfred Pszczółkowski, który sprawował tę funkcję do 1982 r. Pierwsi kandydaci do TPP byli mieszkańcami Włocławka i powiatu włocławskiego, ale wraz ze wzrostem popularności szkoły i oddaniem do użytku
internatu pojawili się chętni z całej Polski. Na przełomie lat 50. i 60. z Włocławka i okolic pochodziło 60% uczniów, a pozostali – z bardziej odległych miejscowości. Najwięcej chętnych zgłaszało się z centralnej Polski. Od połowy lat 60. proporcje uległy odwróceniu – 80% kandydatów pochodziło spoza województwa bydgoskiego (które miało podobne granice do granic dzisiejszego kujawsko-pomorskiego). W okresie od 1951 roku do lat 90. była to jedyna we Włocławku szkoła o zasięgu ogólnopolskim, kształciła młodzież z obszaru całego kraju, dokumenty archiwalne odnotowują uczniów z 17 dawnych województw. Internat tętnił życiem – wszystkie miejsca były zajęte, a uczniowie mieszkali tam również w soboty i niedziele. W dniu 2 listopada 1969 roku Telewizja Polska nadała program poświęcony uczniom dojeżdżającym do włocławskich szkół. Jako przykład dobrze zorganizowanego internatu pokazano placówkę TPP.
przed 1957 r.
W Polsce w latach 1948-1957 działał Związek Młodzieży Polskiej (ZMP). Była to organizacja polityczna, podporządkowana PZPR. Powołana została przez rządzących krajem komunistów w celu indoktrynacji młodzieży ideologią komunistyczną. Najbardziej widoczną manifestacją ZMP były pochody pierwszomajowe. Na fotografii członkowie organizacji ze Szkoły Technicznej w charakterystycznych strojach niosą karykatury polityków państw Europy Zachodniej.
przed 1957 r.
W Polsce w latach 1948-1957 działał Związek Młodzieży Polskiej (ZMP). Była to organizacja polityczna, podporządkowana PZPR. Powołana została przez rządzących krajem komunistów w celu indoktrynacji młodzieży ideologią komunistyczną. Najbardziej widoczną manifestacją ZMP były pochody pierwszomajowe. Na fotografii członkowie organizacji ze Szkoły Technicznej w charakterystycznych strojach niosą karykatury polityków państw Europy Zachodniej.
lata 50.
Grono pedagogiczne Szkoły Technicznej podczas pochodu pierwszomajowego. Fotografię wykonano na dzisiejszej ul. POW, w tle gmach zakładów Fabryki Cykorii „F. Bohm & Co.” (późniejsza Delecta), po lewej nieistniejący już dom pod adresem POW 32.
lata 50.
Grono pedagogiczne Szkoły Technicznej podczas pochodu pierwszomajowego. Fotografię wykonano na dzisiejszej ul. POW, w tle gmach zakładów Fabryki Cykorii „F. Bohm & Co.” (późniejsza Delecta), po lewej nieistniejący już dom pod adresem POW 32.
ok. 1955 r.
Sala nr 227 (od 2024 r. sala ma numer 216). Zdjęcie wykonano prawdopodobnie podczas egzaminu maturalnego. Po prawej stronie (w okularach) ówczesny dyrektor szkoły Jan Radomski. Pierwszymi uczniami po wojnie często byli zdemobilizowani żołnierze, partyzanci i młodzież, która w okresie okupacji nie miała możliwości uczenia się. Zamiast mundurków i czapek szkolnych niektórzy uczniowie nosili mundury i czapki wojskowe, jak na powyższym zdjęciu.
ok. 1955 r.
Sala nr 227 (od 2024 r. sala ma numer 216). Zdjęcie wykonano prawdopodobnie podczas egzaminu maturalnego. Po prawej stronie (w okularach) ówczesny dyrektor szkoły Jan Radomski. Pierwszymi uczniami po wojnie często byli zdemobilizowani żołnierze, partyzanci i młodzież, która w okresie okupacji nie miała możliwości uczenia się. Zamiast mundurków i czapek szkolnych niektórzy uczniowie nosili mundury i czapki wojskowe, jak na powyższym zdjęciu.
ok. 1955 r.
Dyrektor Jan Radomski
ok. 1955 r.
Dyrektor Jan Radomski
ok. 1955 r. – lata 60.
Rada pedagogiczna szkoły
(na zdjęciu:
Jan Radomski, Jan Woźnicki, Tadeusz Knapiński, Tadeusz Marchwicki, Henryk Aleksiński, Czesław Lelewski, Jerzy Grąbczewski, Jerzy Lota, Stefan Matowski, Stefania Spychalska, Czesław Mync)
ok. 1955 r. – lata 60.
Rada pedagogiczna szkoły
(na zdjęciu:
Jan Radomski, Jan Woźnicki, Tadeusz Knapiński, Tadeusz Marchwicki, Henryk Aleksiński, Czesław Lelewski, Jerzy Grąbczewski, Jerzy Lota, Stefan Matowski, Stefania Spychalska, Czesław Mync)
1957 r.
Dział elektryczny w warsztatach szkolnych,
montaż silnika elektrycznego
1957 r.
Dział elektryczny w warsztatach szkolnych,
montaż silnika elektrycznego
1959 r.
Zdjęcie lotnicze, na którym widoczny jest teren należący do szkoły. Dokładnie na środku zdjęcia znajdują się warsztaty szkolne, a na północ od nich – budynek dydaktyczny dzisiejszego ZST. Widoczny jest także teren LMK (po lewej) oraz ZSCH (po prawej). W prawym dolnym rogu – Zakłady Celulozowo-Papiernicze.
1959 r.
Zdjęcie lotnicze, na którym widoczny jest teren należący do szkoły. Dokładnie na środku zdjęcia znajdują się warsztaty szkolne, a na północ od nich – budynek dydaktyczny dzisiejszego ZST. Widoczny jest także teren LMK (po lewej) oraz ZSCH (po prawej). W prawym dolnym rogu – Zakłady Celulozowo-Papiernicze.
przed 1960 r.
Panorama Włocławka widziana z mostu stalowego, budynek ZST niewidoczny na tym ujęciu
przed 1960 r.
Panorama Włocławka widziana z mostu stalowego, budynek ZST niewidoczny na tym ujęciu
przed 1960 r.
Brama warsztatów szkolnych ZST
przed 1960 r.
Brama warsztatów szkolnych ZST
przed 1960 r.
Budynek szkoły po rozbudowie
przed 1960 r.
Budynek szkoły po rozbudowie
przed 1960 r.
Budynek szkoły (w szkole mieściły się: Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne, Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr. 1)
przed 1960 r.
Budynek szkoły (w szkole mieściły się: Technikum Przemysłowo-Pedagogiczne, Technikum Mechaniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr. 1)
przed 1960 r.
Budynek szkoły (przód budynku od strony ul. Bulwary)
przed 1960 r.
Budynek szkoły (przód budynku od strony ul. Bulwary)
przed 1960 r.
Warsztaty szkolne, widok z dziedzińca szkoły. Drzewo w tym miejscu znajdowało się do 26.06.2012, kiedy zostało złamane przez wiatr.
przed 1960 r.
Warsztaty szkolne, widok z dziedzińca szkoły. Drzewo w tym miejscu znajdowało się do 26.06.2012, kiedy zostało złamane przez wiatr.
przed 1960 r.
Budynek warsztatów szkolnych przed rozbudową (w latach 1973-1975 z prawej strony dobudowano nowy budynek, którego rozebrano w 2013 pod budowę sali gimnastycznej ZST)
przed 1960 r.
Budynek warsztatów szkolnych przed rozbudową (w latach 1973-1975 z prawej strony dobudowano nowy budynek, którego rozebrano w 2013 pod budowę sali gimnastycznej ZST)
czerwiec 1960 r.
W dniach 25-26 czerwca 1960 r. z okazji 40-lecia szkoły odbył się III Zjazd Absolwentów. Na zdjęciu widoczny wydany z tej okazji znaczek okolicznościowy. Znaczek ma wymiary ok. 1,6 × 1,9 cm. W gmachu funkcjonowało kilka typów szkół – oprócz wiodących TPP i TM istniała możliwość kształcenia w Technikum Mechanicznym dla Pracujących, Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr 1 i Szkole Rzemiosł Budowlanych.
czerwiec 1960 r.
W dniach 25-26 czerwca 1960 r. z okazji 40-lecia szkoły odbył się III Zjazd Absolwentów. Na zdjęciu widoczny wydany z tej okazji znaczek okolicznościowy. Znaczek ma wymiary ok. 1,6 × 1,9 cm. W gmachu funkcjonowało kilka typów szkół – oprócz wiodących TPP i TM istniała możliwość kształcenia w Technikum Mechanicznym dla Pracujących, Zasadniczej Szkole Zawodowej Nr 1 i Szkole Rzemiosł Budowlanych.
lata 60.
Szkolny zespół muzyczny TON
lata 60.
Szkolny zespół muzyczny TON
1962 r.
Rysunek klucza dwustronnego
1962 r.
Rysunek klucza dwustronnego
1962 r.
Harcerska drużyna wodna
1962 r.
Harcerska drużyna wodna
ok. 1962 r.
Poza planowanymi zadaniami, warsztaty w czynie społecznym wykonały, szczególnie dla służby zdrowia, wiele urządzeń rehabilitacyjnych, chirurgicznych, okulistycznych i laryngologicznych. Na zdjęciu stół operacyjny produkcji warsztatów szkolnych.
ok. 1962 r.
Poza planowanymi zadaniami, warsztaty w czynie społecznym wykonały, szczególnie dla służby zdrowia, wiele urządzeń rehabilitacyjnych, chirurgicznych, okulistycznych i laryngologicznych. Na zdjęciu stół operacyjny produkcji warsztatów szkolnych.
rok szkolny 1963/64
Uczniowie III klasy ZSZ na zajęciach praktycznych
(na zdjęciu Zbigniew Tymiński jako jeden z uczniów, późniejszy kierownik warsztatów szkolnych w latach 1998-2005)
rok szkolny 1963/64
Uczniowie III klasy ZSZ na zajęciach praktycznych
(na zdjęciu Zbigniew Tymiński jako jeden z uczniów, późniejszy kierownik warsztatów szkolnych w latach 1998-2005)
ok. 1965 r.
Strugarka PAC–20, produkcja warsztatów szkolnych. W latach 60. i 70. warsztaty współpracowały z zakładami przemysłowymi
z całej Polski. Dla Jelczańskich Zakładów Samochodowych produkowano wyposażenie do samochodów wojskowych. Dla hut szkła i Fabryki Maszyn Szklarskich w Piotrkowie Trybunalskim produkowano części i podzespoły do automatów szklarskich. Dla Stoczni Rzecznej w Płocku produkowano elementy do mostów składanych. Dla Fabryki Maszyn Spożywczych „Spomasz” wytwarzano części i maszyny do produkcji piekarniczej, np. zaokrąglarki do chleba, reduktory ślimakowe, motoreduktory, mechanizmy zmiany napędu i sprzęgła przegubowe. W zamian Zakłady „Spomasz” przekazały warsztatom kilka tokarek i frezarkę obwiedniową. W 1962 r. przedstawiciele Centrali Handlu Zagranicznego „Pacargo” po wizycie w warsztatach szkolnych zatwierdzili wszystkie trzy wyprodukowane wtedy obrabiarki jako produkt eksportowy.
ok. 1965 r.
Strugarka PAC–20, produkcja warsztatów szkolnych. W latach 60. i 70. warsztaty współpracowały z zakładami przemysłowymi
z całej Polski. Dla Jelczańskich Zakładów Samochodowych produkowano wyposażenie do samochodów wojskowych. Dla hut szkła i Fabryki Maszyn Szklarskich w Piotrkowie Trybunalskim produkowano części i podzespoły do automatów szklarskich. Dla Stoczni Rzecznej w Płocku produkowano elementy do mostów składanych. Dla Fabryki Maszyn Spożywczych „Spomasz” wytwarzano części i maszyny do produkcji piekarniczej, np. zaokrąglarki do chleba, reduktory ślimakowe, motoreduktory, mechanizmy zmiany napędu i sprzęgła przegubowe. W zamian Zakłady „Spomasz” przekazały warsztatom kilka tokarek i frezarkę obwiedniową. W 1962 r. przedstawiciele Centrali Handlu Zagranicznego „Pacargo” po wizycie w warsztatach szkolnych zatwierdzili wszystkie trzy wyprodukowane wtedy obrabiarki jako produkt eksportowy.
25-27.09.1966 r.
Uczniowie klas III ZSZ na 3-dniowej wycieczce szkolnej do Trójmiasta. Program wycieczki obejmował zwiedzanie Stoczni Gdańskiej, portu w Gdyni, Trójmiasta, Westerplatte, zamku krzyżackiego w Malborku, wystawy bursztynów i Fromborku. Zwieńczeniem wyjazdu było spotkanie młodzieży w Operze Bałtyckiej w Gdańsku z „Baronem cygańskim” Johanna Straussa. Na zdjęciu: uczniowie na tle żaglowca „Dar Pomorza” w Gdyni.
25-27.09.1966 r.
Uczniowie klas III ZSZ na 3-dniowej wycieczce szkolnej do Trójmiasta. Program wycieczki obejmował zwiedzanie Stoczni Gdańskiej, portu w Gdyni, Trójmiasta, Westerplatte, zamku krzyżackiego w Malborku, wystawy bursztynów i Fromborku. Zwieńczeniem wyjazdu było spotkanie młodzieży w Operze Bałtyckiej w Gdańsku z „Baronem cygańskim” Johanna Straussa. Na zdjęciu: uczniowie na tle żaglowca „Dar Pomorza” w Gdyni.
20.01.1968 r.
Przekazanie stołu operacyjnego (produkcji warsztatów szkolnych) dla szpitala. Na zdjęciu: Leonard Kulka, Jerzy Lota, Mieczysław Prokopiak. W latach 1963-1968 warsztaty wyprodukowały wiele urządzeń medycznych. Nowemu szpitalowi we Włocławku brakowało specjalistycznego stołu do wykonywania operacji głowy na oddziale neurochirurgii. Całkowitej przeróbki zwykłego stołu chirurgicznego podjął się L. Kulka. Doświadczony pedagog opracował i wykonał razem z innymi nauczycielami zawodu i uczniami, według wskazówek ordynatora oddziału Zbigniewa Bojarskiego, projekt stołu specjalistycznego. Dokonując szeregu zmian konstrukcyjnych przy zwykłym stole chirurgicznym, stworzył wieloczynnościowy stół operacyjny o napędzie hydraulicznym.
ok. 20.01.1968 r.
Przekazanie stołu operacyjnego (produkcji warsztatów szkolnych) dla szpitala. Na zdjęciu: Leonard Kulka, Jerzy Lota, Mieczysław Prokopiak. W latach 1963-1968 warsztaty wyprodukowały wiele urządzeń medycznych. Nowemu szpitalowi we Włocławku brakowało specjalistycznego stołu do wykonywania operacji głowy na oddziale neurochirurgii. Całkowitej przeróbki zwykłego stołu chirurgicznego podjął się L. Kulka. Doświadczony pedagog opracował i wykonał razem z innymi nauczycielami zawodu i uczniami, według wskazówek ordynatora oddziału Zbigniewa Bojarskiego, projekt stołu specjalistycznego. Dokonując szeregu zmian konstrukcyjnych przy zwykłym stole chirurgicznym, stworzył wieloczynnościowy stół operacyjny o napędzie hydraulicznym.
13.06.1970 r.
IV Zjazd Absolwentów Szkoły Technicznej, przemarsz ul. 3 Maja od strony Placu Wolności w kierunku Wisły. Zdjęcie wykonano na wysokości posesji 3 Maja 28 widocznej po prawej stronie. W roku szkolnym 1969/1970 do szkoły uczęszczało 1275 uczniów w 39 klasach – było to 9 klas TPP (268 uczniów), 16 klas TM (498 uczniów) i 14 klas ZSZ (509 uczniów). W roku 1970 powołano do życia Pedagogiczną Szkołę Techniczną (PST) w miejsce TPP, które zostało stopniowo wygaszane (ostatni absolwenci ukończyli szkołę w 1973 r.). W 1975 r. Pedagogiczną Szkołę Techniczną przekształcono w Pedagogiczne Studium Techniczne.
13.06.1970 r.
IV Zjazd Absolwentów Szkoły Technicznej, przemarsz ul. 3 Maja od strony Placu Wolności w kierunku Wisły. Zdjęcie wykonano na wysokości posesji 3 Maja 28 widocznej po prawej stronie. W roku szkolnym 1969/1970 do szkoły uczęszczało 1275 uczniów w 39 klasach – było to 9 klas TPP (268 uczniów), 16 klas TM (498 uczniów) i 14 klas ZSZ (509 uczniów). W roku 1970 powołano do życia Pedagogiczną Szkołę Techniczną (PST) w miejsce TPP, które zostało stopniowo wygaszane (ostatni absolwenci ukończyli szkołę w 1973 r.). W 1975 r. Pedagogiczną Szkołę Techniczną przekształcono w Pedagogiczne Studium Techniczne.
13 czerwca 1970 r.
Pamiątkowy znaczek wykonany z okazji IV Zjazdu Absolwentów Szkoły, który odbył się w dniach 13-14 czerwca 1970 r. Znaczek ma wymiary ok. 2,2 × 1,3 cm i posiada z tyłu szpilkę umożliwiającą przypięcie znaczka do materiału. Podobne znaczki z lat 1995 i 2000 zamieszczone są w dalszej części galerii.
13 czerwca 1970 r.
Pamiątkowy znaczek wykonany z okazji IV Zjazdu Absolwentów Szkoły, który odbył się w dniach 13-14 czerwca 1970 r. Znaczek ma wymiary ok. 2,2 × 1,3 cm i posiada z tyłu szpilkę umożliwiającą przypięcie znaczka do materiału. Podobne znaczki z lat 1995 i 2000 zamieszczone są w dalszej części galerii.
13 czerwca 1970 r.
Jubileuszowy dyplom wręczany uczestnikom IV Zjazdu Absolwentów.
13 czerwca 1970 r.
Jubileuszowy dyplom wręczany uczestnikom IV Zjazdu Absolwentów.
13 czerwca 1970 r.
Program IV Zjazdu Absolwentów.
13 czerwca 1970 r.
Program IV Zjazdu Absolwentów.
1973 r.
Strugarki produkowane w warsztatach szkolnych TPP
1973 r.
Strugarki produkowane w warsztatach szkolnych TPP
1951-1973 r.
Tarcza szkolna Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego. TPP powstało w roku 1951. Głównym celem powołania tego typu szkoły było kształcenie nauczycieli praktycznej nauki zawodu dla potrzeb szkolnictwa zawodowego. W latach 1951-1961 w Polsce funkcjonowały, oprócz włocławskiej, jeszcze 3 tego typu jednostki: w Warszawie, Łomży i Pabianicach. Usytuowanie TPP we Włocławku nie było przypadkowe. Po 1945 r. miasto stało się znaczącym ośrodkiem przemysłowym, zaistniała więc konieczność wykształcenia nauczycieli
zawodu. Należy podkreślić, że w czasach istnienia TPP o specjalności obróbka skrawaniem w szkole funkcjonowały jeszcze inne rodzaje technikum. TPP była dobrze wyposażoną placówką. Posiadała też największy zbiór książek spośród wszystkich bibliotek szkolnych w mieście, znajdowało się w niej 23500 woluminów. Niemniej nauczyciele zawodu borykali się z wieloma problemami dydaktycznymi w szkole nowego typu. Doskwierał im brak programu nauczania, odpowiedniego podręcznika i dookreślonych zasad metodyki nauczania praktycznej nauki zawodu. Sytuacja ta spowodowała, że sami opracowali zakres treści metodycznych i program praktyk pedagogicznych, stając się pionierami w tym zakresie.
1951-1973 r.
Tarcza szkolna Technikum Przemysłowo-Pedagogicznego. TPP powstało w roku 1951. Głównym celem powołania tego typu szkoły było kształcenie nauczycieli praktycznej nauki zawodu dla potrzeb szkolnictwa zawodowego. W latach 1951-1961 w Polsce funkcjonowały, oprócz włocławskiej, jeszcze 3 tego typu jednostki: w Warszawie, Łomży i Pabianicach. Usytuowanie TPP we Włocławku nie było przypadkowe. Po 1945 r. miasto stało się znaczącym ośrodkiem przemysłowym, zaistniała więc konieczność wykształcenia nauczycieli
zawodu. Należy podkreślić, że w czasach istnienia TPP o specjalności obróbka skrawaniem w szkole funkcjonowały jeszcze inne rodzaje technikum. TPP była dobrze wyposażoną placówką. Posiadała też największy zbiór książek spośród wszystkich bibliotek szkolnych w mieście, znajdowało się w niej 23500 woluminów. Niemniej nauczyciele zawodu borykali się z wieloma problemami dydaktycznymi w szkole nowego typu. Doskwierał im brak programu nauczania, odpowiedniego podręcznika i dookreślonych zasad metodyki nauczania praktycznej nauki zawodu. Sytuacja ta spowodowała, że sami opracowali zakres treści metodycznych i program praktyk pedagogicznych, stając się pionierami w tym zakresie.
1975 r.
Tarcza szkolna Pedagogicznego Studium Technicznego. Tarcza przekazana szkole przez p. Grażynę Rusicką w dniu 06.09.2022. Własność śp. Elżbiety Michałek. 1 września 1970 r. powołano do życia Pedagogiczną Szkołę Techniczną, którą w 1975 r. przekształcono w Pedagogiczne Studium Techniczne. Absolwent uzyskiwał kwalifikacje nauczyciela praktycznej nauki zawodu i prawo do używania tytułu technika mechanika o specjalności obróbka skrawaniem. 1 września 1976 r. utworzono w placówce także Technikum dla Przodujących
Robotników na podbudowie szkoły zawodowej. Była to jedyna szkoła tego typu w województwie przeznaczona dla osób pracujących, które chciały podnosić swoje kwalifikacje. O skierowaniu kandydata do technikum decydowały macierzyste zakłady pracy z terenu województwa włocławskiego, m.in. Zakłady Azotowe, Fabryka Lin i Drutu „Drumet”, KZMR „Ursus”, PBP „Kujawy” z Włocławka czy Cukrownia z Brześcia Kujawskiego. Nauka odbywała się w godzinach popołudniowych i trwała dwa lata. Na ten okres robotnicy otrzymywali płatny urlop. Abiturienci uzyskiwali tytuł technika mechanika.
1975 r.
Tarcza szkolna Pedagogicznego Studium Technicznego. Tarcza przekazana szkole przez p. Grażynę Rusicką w dniu 06.09.2022. Własność śp. Elżbiety Michałek. 1 września 1970 r. powołano do życia Pedagogiczną Szkołę Techniczną, którą w 1975 r. przekształcono w Pedagogiczne Studium Techniczne. Absolwent uzyskiwał kwalifikacje nauczyciela praktycznej nauki zawodu i prawo do używania tytułu technika mechanika o specjalności obróbka skrawaniem. 1 września 1976 r. utworzono w placówce także Technikum dla Przodujących
Robotników na podbudowie szkoły zawodowej. Była to jedyna szkoła tego typu w województwie przeznaczona dla osób pracujących, które chciały podnosić swoje kwalifikacje. O skierowaniu kandydata do technikum decydowały macierzyste zakłady pracy z terenu województwa włocławskiego, m.in. Zakłady Azotowe, Fabryka Lin i Drutu „Drumet”, KZMR „Ursus”, PBP „Kujawy” z Włocławka czy Cukrownia z Brześcia Kujawskiego. Nauka odbywała się w godzinach popołudniowych i trwała dwa lata. Na ten okres robotnicy otrzymywali płatny urlop. Abiturienci uzyskiwali tytuł technika mechanika.
1976–1994
Tarcza szkolna Studium Nauczycielskiego. W Szkole Technicznej kształcili się nie tylko fachowcy branży mechanicznej i nauczyciele praktycznej nauki zawodu, lecz także pedagodzy innych specjalności. Wobec znaczącego zapotrzebowania na rynku pracy, a także
likwidacji liceów pedagogicznych w latach 60., w placówce zaczęło funkcjonować Studium Nauczycielskie. Szkoła została powołania do kształcenia do zawodu nauczyciela wychowania przedszkolnego i nauczania początkowego. Prowadziła naukę równolegle w trybie dziennym i zaocznym. W roku szkolnym 1984/1985 do SN uczęszczało łącznie 202 uczniów i słuchaczy, a w roku szkolnym 1986/1987 – łącznie 313 słuchaczy. W 1990 r. decyzją kuratora oświaty zakończono nabór do Studium; przestało istnieć w 1994 r. Władze oświatowe tłumaczyły decyzję brakiem zapotrzebowania na nauczycieli tych specjalności w regionie. Tradycje zlikwidowanych kierunków nauczycielskich były kontynuowane w liceum ogólnokształcącym o profilu pedagogicznym i liceum profilowanym o specjalizacji socjalnej.
1976–1994
Tarcza szkolna Studium Nauczycielskiego. W Szkole Technicznej kształcili się nie tylko fachowcy branży mechanicznej i nauczyciele praktycznej nauki zawodu, lecz także pedagodzy innych specjalności. Wobec znaczącego zapotrzebowania na rynku pracy, a także
likwidacji liceów pedagogicznych w latach 60., w placówce zaczęło funkcjonować Studium Nauczycielskie. Szkoła została powołania do kształcenia do zawodu nauczyciela wychowania przedszkolnego i nauczania początkowego. Prowadziła naukę równolegle w trybie dziennym i zaocznym. W roku szkolnym 1984/1985 do SN uczęszczało łącznie 202 uczniów i słuchaczy, a w roku szkolnym 1986/1987 – łącznie 313 słuchaczy. W 1990 r. decyzją kuratora oświaty zakończono nabór do Studium; przestało istnieć w 1994 r. Władze oświatowe tłumaczyły decyzję brakiem zapotrzebowania na nauczycieli tych specjalności w regionie. Tradycje zlikwidowanych kierunków nauczycielskich były kontynuowane w liceum ogólnokształcącym o profilu pedagogicznym i liceum profilowanym o specjalizacji socjalnej.
1976 r.
Fragment budynku warsztatów szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment budynku warsztatów szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Wejście do budynku szkolnego od strony ul. Sempołowskiej (dzisiejszej ul. Ogniowej)
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Wejście do budynku szkolnego od strony ul. Sempołowskiej (dzisiejszej ul. Ogniowej)
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Widok budynku szkolnego od strony boisk
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Widok budynku szkolnego od strony boisk
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni wytrzymałości materiałów
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni wytrzymałości materiałów
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni wytrzymałości materiałów. Po prawej stronie widoczna zrywarka do próbek stalowych wyprodukowana w roku 1950, która do dziś znajduje się w posiadaniu ZST.
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni wytrzymałości materiałów. Po prawej stronie widoczna zrywarka do próbek stalowych wyprodukowana w roku 1950, która do dziś znajduje się w posiadaniu ZST.
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni psychologii i pedagogiki
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment pracowni psychologii i pedagogiki
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment działu tokarskiego w warsztatach szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment działu tokarskiego w warsztatach szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment działu maszyn różnych w warsztatach szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Fragment działu maszyn różnych w warsztatach szkolnych
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Nowy budynek warsztatów szkolnych budowany od 1973 r. i oddany do dyspozycji szkoły 01.10.1975 r., w którym urządzono nowe działy szkoleniowe: ślusarnię II, montaż II, tokarki II, spawalnię i przeniesioną ze starego budynku szlifiernię. Nowy budynek pozwolił na zwiększenie produkcji i udoskonalenie procesu kształcenia praktycznego. Jego wartość wynosiła 2 228 000 zł. Wyburzono go w 2013 r. pod budowę sali gimnastycznej.
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
1976 r.
Nowy budynek warsztatów szkolnych budowany od 1973 r. i oddany do dyspozycji szkoły 01.10.1975 r., w którym urządzono nowe działy szkoleniowe: ślusarnię II, montaż II, tokarki II, spawalnię i przeniesioną ze starego budynku szlifiernię. Nowy budynek pozwolił na zwiększenie produkcji i udoskonalenie procesu kształcenia praktycznego. Jego wartość wynosiła 2 228 000 zł. Wyburzono go w 2013 r. pod budowę sali gimnastycznej.
(skan z przekalkowanej kopii zdjęcia)
ok. lat 1973-1977
Pogadanka na lekcji wychowawczej – od lewej uczniowie T. Wiśniewski, R. Remiszewski, Jaroszewski i nauczyciel Janusz Gomuła (uczył rysunku technicznego i skrawania). W latach 1973-1976 był wychowawcą klasy o specjalizacji obróbka skrawaniem. W latach 1976-1977 wychowawczynią tej klasy była Wiesława Falkowska. To zdjęcie oraz 14 następnych zdjęć wykonał Jerzy Szpieg, jeden z uczniów tej klasy. Wraz z Tomaszem Galińskim opracowali w 2024 roku kronikę swojej klasy, która została umieszczona na naszej stronie internetowej → LINK.
ok. lat 1973-1977
Pogadanka na lekcji wychowawczej – od lewej uczniowie T. Wiśniewski, R. Remiszewski, Jaroszewski i nauczyciel Janusz Gomuła (uczył rysunku technicznego i skrawania). W latach 1973-1976 był wychowawcą klasy o specjalizacji obróbka skrawaniem. W latach 1976-1977 wychowawczynią tej klasy była Wiesława Falkowska. To zdjęcie oraz 14 następnych zdjęć wykonał Jerzy Szpieg, jeden z uczniów tej klasy. Wraz z Tomaszem Galińskim opracowali w 2024 roku kronikę swojej klasy, która została umieszczona na naszej stronie internetowej → LINK.
ok. lat 1973-1977
Janina Goclik – nauczycielka języka polskiego.
ok. lat 1973-1977
Janina Goclik – nauczycielka języka polskiego.
ok. lat 1973-1977
Wiesława Falkowska – nauczycielka pedagogiki i metodyki nauczania początkowego.
ok. lat 1973-1977
Wiesława Falkowska – nauczycielka pedagogiki i metodyki nauczania początkowego.
ok. lat 1973-1977
Stanisław Wesołowski – nauczyciel matematyki.
ok. lat 1973-1977
Stanisław Wesołowski – nauczyciel matematyki.
ok. lat 1973-1977
Bogdan Palmowski – nauczyciel rysunku zawodowego, mechaniki i technologii. Na prawym zdjęciu uczeń P. Wojdyło przy tablicy.
ok. lat 1973-1977
Bogdan Palmowski – nauczyciel rysunku zawodowego, mechaniki i technologii. Na prawym zdjęciu uczeń P. Wojdyło przy tablicy.
ok. lat 1973-1977
Pani Frontczak – nauczycielka fizyki.
ok. lat 1973-1977
Pani Frontczak – nauczycielka fizyki.
ok. lat 1973-1977
Tadeusz Dąbrowski – nauczyciel technologii metali.
ok. lat 1973-1977
Tadeusz Dąbrowski – nauczyciel technologii metali.
ok. lat 1973-1977
Wanda Domanowska-Słomczewska – nauczycielka podstaw fiolozofii i socjologii.
ok. lat 1973-1977
Wanda Domanowska-Słomczewska – nauczycielka podstaw fiolozofii i socjologii.
ok. lat 1973-1977
Ludwika Baczyńska – nauczycielka języka rosyjskiego.
ok. lat 1973-1977
Ludwika Baczyńska – nauczycielka języka rosyjskiego.
ok ok. lat 1973-1977
Pan Wójcik – nauczyciel automatyki wraz z klasą.
ok. lat 1973-1977
Pan Wójcik – nauczyciel automatyki wraz z klasą.
ok. lat 1973-1977
Irena Rosołowska – nauczycielka historii.
ok. lat 1973-1977
Irena Rosołowska – nauczycielka historii.
ok. lat 1973-1977
Władysław Tomczak – nauczyciel maszynoznawstwa w pracowni technicznej.
ok. lat 1973-1977
Władysław Tomczak – nauczyciel maszynoznawstwa w pracowni technicznej.
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu od lewej: Stanisław Wesołowski (nauczyciel matematyki), Czesław Lelewski (kierownik warsztatów szkolnych), Mieczysław Prokopiak (dyrektor szkoły). Siedzące dalej trzy panie (Róża Lewandowska, Janina Goclik i Wiesława Falkowska) zostały ujęte na następnym zdjęciu.
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu od lewej: Stanisław Wesołowski (nauczyciel matematyki), Czesław Lelewski (kierownik warsztatów szkolnych), Mieczysław Prokopiak (dyrektor szkoły). Siedzące dalej trzy panie (Róża Lewandowska, Janina Goclik i Wiesława Falkowska) zostały ujęte na następnym zdjęciu.
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu od lewej: Róża Lewandowska (nauczycielka fizyki), Janina Goclik (nauczycielka języka polskiego), Wiesława Falkowska (nauczycielka pedagogiki i metodyki nauczania początkowego).
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu od lewej: Róża Lewandowska (nauczycielka fizyki), Janina Goclik (nauczycielka języka polskiego), Wiesława Falkowska (nauczycielka pedagogiki i metodyki nauczania początkowego).
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu klasa IV b (kierunek: obróbka skrawaniem) wraz z wychowawczynią, Wiesławą Falkowską.
1977 r.
Uroczyste zakończenie roku szkolnego 1976/1977. Na zdjęciu klasa IV b (kierunek: obróbka skrawaniem) wraz z wychowawczynią, Wiesławą Falkowską.
ok. lat 1977-1981
Spektakl „Dzień Nauczyciela w naszej szkole” przygotowany przez Kabaret uczniowski, który powstał z inicjatywy uczniów uczęszczających do szkoły w latach 1977-1981, których wychowawczynią była nauczycielka jęz. polskiego Janina Goclik. W składzie kabaretu: Janusz Chrzanowski, Paweł Majewski, Piotr Przybysz, Leszek Malinowski, Wacław Stelmachowicz, Hanna Wesołowska.
ok. lat 1977-1981
Spektakl „Dzień Nauczyciela w naszej szkole” przygotowany przez Kabaret uczniowski, który powstał z inicjatywy uczniów uczęszczających do szkoły w latach 1977-1981, których wychowawczynią była nauczycielka jęz. polskiego Janina Goclik. W składzie kabaretu: Janusz Chrzanowski, Paweł Majewski, Piotr Przybysz, Leszek Malinowski, Wacław Stelmachowicz, Hanna Wesołowska.
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
?
Mecz na terenie boiska szkolnego
ok. 1980 r.
Strugarka wysyłana na eksport do Aleksandrii (Egipt)
(na zdjęciu: Kucharski, Matusiak)
ok. 1980 r.
Strugarka wysyłana na eksport do Aleksandrii (Egipt)
(na zdjęciu: Kucharski, Matusiak)
ok. 1980 r.
Staropolska biesiada w auli ZST – wydarzenie zorganizowane dla uczczenia „Święta Kobiet”. Stroje wypożyczono z włocławskiego Teatru Miejskiego.
ok. 1980 r.
Staropolska biesiada w auli ZST – wydarzenie zorganizowane dla uczczenia „Święta Kobiet”. Stroje wypożyczono z włocławskiego Teatru Miejskiego.
01.09.1986 r.
Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego 1986/1987, uczennice 6-letniego Studium Nauczycielskiego (SN), klasa 1 a i 1 b. Na zdjęciu wychowawca – p. Hanna Bitkowska.
01.09.1986 r.
Uroczyste rozpoczęcie roku szkolnego 1986/1987, uczennice 6-letniego Studium Nauczycielskiego (SN), klasa 1 a i 1 b. Na zdjęciu wychowawca – p. Hanna Bitkowska.
14.10.1986 r.
Akademia z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Chór szkolny złożony z uczniów PST i SN. Przemawia dyrektor szkoły – p. Jadwiga Wekka.
14.10.1986 r.
Akademia z okazji Dnia Edukacji Narodowej. Chór szkolny złożony z uczniów PST i SN. Przemawia dyrektor szkoły – p. Jadwiga Wekka.
1989 r.
Klasa 3 a SN na boisku szkolnym. W piłkę „grają” dyrektor Jadwiga Wekka i wychowawczyni klasy, nauczycielka wychowania fizycznego, Krystyna Józwiak.
1989 r.
Klasa 3 a SN na boisku szkolnym. W piłkę „grają” dyrektor Jadwiga Wekka i wychowawczyni klasy, nauczycielka wychowania fizycznego, Krystyna Józwiak.
1990 r.
Fotografia klasy Studium Nauczycielskiego z wychowawcą Hanną Bitkowską (trzecia z prawej w drugim rzędzie). Na zdjęciu również Marian Szczepański i Mariola Jarosz (drugi rząd od lewej), nauczyciele zajęć muzycznych.
1990 r.
Fotografia klasy Studium Nauczycielskiego z wychowawcą Hanną Bitkowską (trzecia z prawej w drugim rzędzie). Na zdjęciu również Marian Szczepański i Mariola Jarosz (drugi rząd od lewej), nauczyciele zajęć muzycznych.
listopad 1990 r.
Fotografia klasy Studium Nauczycielskiego z wychowawcą Marianną Sosnowską (w środku drugiego rzędu).
listopad 1990 r.
Fotografia klasy Studium Nauczycielskiego z wychowawcą Marianną Sosnowską (w środku drugiego rzędu).
22.12.1994 r.
Wigilia klasowa ostatniej klasy PST wraz z wychowawcą, Zbigniewem Kaszowskim.
22.12.1994 r.
Wigilia klasowa ostatniej klasy PST wraz z wychowawcą, Zbigniewem Kaszowskim.
maj 1995 r.
Egzamin maturalny. Zdjęcie wykonano w jednej z sal budynku warsztatów szkolnych. W tym roku do szkoły uczęszczało 1119 uczniów w 39 klasach. Szkoła dysponowała 30 salami lekcyjnymi.
maj 1995 r.
Egzamin maturalny. Zdjęcie wykonano w jednej z sal budynku warsztatów szkolnych. W tym roku do szkoły uczęszczało 1119 uczniów w 39 klasach. Szkoła dysponowała 30 salami lekcyjnymi.
czerwiec 1995 r.
Plakat promujący V Zjazd Absolwentów (który odbył się w dniach 16-17 czerwca 1995 r.) wraz z programem uroczystości.
czerwiec 1995 r.
Plakat promujący V Zjazd Absolwentów (który odbył się w dniach 16-17 czerwca 1995 r.) wraz z programem uroczystości.
czerwiec 1995 r.
Ulotka wydana z okazji V Zjazdu Absolwentów. Od lewej: przód ulotki, środek i tył. Na ulotce figuruje stara nazwa szkoły funkcjonująca od 1976 roku, tj. Zespół Szkół Zawodowych. Podczas V Zjazdu absolwenci zaproponowali zmianę nazwy szkoły na bardziej uwzględniającą kierunki kształcenia. Padła wtedy po raz pierwszy nazwa: Zespół Szkół Technicznych. Nazwę tę szkoła otrzymała w 1996 roku.
czerwiec 1995 r.
Ulotka wydana z okazji V Zjazdu Absolwentów. Od lewej: przód ulotki, środek i tył. Na ulotce figuruje stara nazwa szkoły funkcjonująca od 1976 roku, tj. Zespół Szkół Zawodowych. Podczas V Zjazdu absolwenci zaproponowali zmianę nazwy szkoły na bardziej uwzględniającą kierunki kształcenia. Padła wtedy po raz pierwszy nazwa: Zespół Szkół Technicznych. Nazwę tę szkoła otrzymała w 1996 roku.
czerwiec 1995 r.
Gazeta Jubileuszowa wydana z okazji V Zjazdu Absolwentów (pierwsza strona).
czerwiec 1995 r.
Gazeta Jubileuszowa wydana z okazji V Zjazdu Absolwentów (pierwsza strona).
1995 i 2000 r.
Pamiątkowe znaczki wykonane z okazji V i VI Zjazdu Absolwentów Szkoły, które odbyły się w latach 1995 i 2000. Znaczki mają wymiary ok. 2,2 × 1,4 cm i posiadają z tyłu szpilkę umożliwiającą przypięcie znaczka do materiału. Podobne znaczki wykonano również na IV Zjazd Absolwentów w 1970 r.
1995 i 2000 r.
Pamiątkowe znaczki wykonane z okazji V i VI Zjazdu Absolwentów Szkoły, które odbyły się w latach 1995 i 2000. Znaczki mają wymiary ok. 2,2 × 1,4 cm i posiadają z tyłu szpilkę umożliwiającą przypięcie znaczka do materiału. Podobne znaczki wykonano również na IV Zjazd Absolwentów w 1970 r.
1997 r.
Pamiątkowy znaczek wykonany z okazji 10-lecia żeńskiego Chóru Vladislavia. Chór powstał we wrześniu 1987 r. pod dyrekcją Mariana Szczepańskiego, nauczyciela muzyki w Zespole Szkół Zawodowych. Jego członkinie rekrutowały się spośród słuchaczek 6-letniego Studium Nauczycielskiego, później także uczennic liceum ogólnokształcącego i liceum technicznego. Chór występował przed publicznością nie tylko w Polsce, lecz także w Czechach, Hiszpanii i Francji. Początkowo liczył 70 osób, później ze wględów finansowych i organizacyjnych śpiewał w 45-osobowym składzie. Chór Vladislavia funkcjonował do 2002 r.
1997 r.
Pamiątkowy znaczek wykonany z okazji 10-lecia żeńskiego Chóru Vladislavia. Chór powstał we wrześniu 1987 r. pod dyrekcją Mariana Szczepańskiego, nauczyciela muzyki w Zespole Szkół Zawodowych. Jego członkinie rekrutowały się spośród słuchaczek 6-letniego Studium Nauczycielskiego, później także uczennic liceum ogólnokształcącego i liceum technicznego. Chór występował przed publicznością nie tylko w Polsce, lecz także w Czechach, Hiszpanii i Francji. Początkowo liczył 70 osób, później ze wględów finansowych i organizacyjnych śpiewał w 45-osobowym składzie. Chór Vladislavia funkcjonował do 2002 r.
grudzień 1998 r.
Widowisko „W dwusetną rocznicę urodzin Adama Mickiewicza – ku czci poety” – wydarzenie przygotowane przez nauczycielki języka polskiego: Janinę Goclik i Marię Czyżewską wraz z młodzieżą szkolną. Zdjęcie wykonano na scenie auli ZST.
grudzień 1998 r.
Widowisko „W dwusetną rocznicę urodzin Adama Mickiewicza – ku czci poety” – wydarzenie przygotowane przez nauczycielki języka polskiego: Janinę Goclik i Marię Czyżewską wraz z młodzieżą szkolną. Zdjęcie wykonano na scenie auli ZST.
październik 2000 r.
Publikacja okolicznościowa wydana z okazji VI Zjazdu Absolwentów. Broszura składa się z 24 stron. Zawiera wstęp napisany przez dyrektora szkoły W. Wiesława Cabana, opis 80-letniej historii szkoły opracowany przez Krzysztofa Maja na podstawie pracy magisterskiej Jana Marka Jagiełły z 1977 r., kalendarium ważniejszych faktów oraz wspomnienia nauczycieli – Janiny Goclik i Danuty Siemińskiej oraz absolwenta szkoły z 1954 r. – Mariana Grzywacza.
październik 2000 r.
Publikacja okolicznościowa wydana z okazji VI Zjazdu Absolwentów. Broszura składa się z 24 stron. Zawiera wstęp napisany przez dyrektora szkoły W. Wiesława Cabana, opis 80-letniej historii szkoły opracowany przez Krzysztofa Maja na podstawie pracy magisterskiej Jana Marka Jagiełły z 1977 r., kalendarium ważniejszych faktów oraz wspomnienia nauczycieli – Janiny Goclik i Danuty Siemińskiej oraz absolwenta szkoły z 1954 r. – Mariana Grzywacza.
ok. 2000 r.
Sala nr 108 - pracownia podstaw konstrukcji maszyn (numer sali zachowany również po 2024 r.)
ok. 2000 r.
Sala nr 108 - pracownia podstaw konstrukcji maszyn (numer sali zachowany również po 2024 r.)
ok. 2000 r.
Sala nr 108 – pracownia podstaw konstrukcji maszyn (numer sali zachowany również po 2024 r.)
ok. 2000 r.
Sala nr 108 – pracownia podstaw konstrukcji maszyn (numer sali zachowany również po 2024 r.)
ok. 2000 r.
Sala nr 110 – pracownia języka polskiego (od 2024 r. sala ma numer 111)
ok. 2000 r.
Sala nr 110 – pracownia języka polskiego (od 2024 r. sala ma numer 111)
ok. 2000 r.
Sala nr 212 – sala do nauki psychologii dla słuchaczy studium nauczycielskiego, później pracownia geograficzna; za kratą znajdowało się zaplecze sali (od 2024 r. sala ma numer 201)
ok. 2000 r.
Sala nr 212 – sala do nauki psychologii dla słuchaczy studium nauczycielskiego, później pracownia geograficzna; za kratą znajdowało się zaplecze sali (od 2024 r. sala ma numer 201)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 216 – pracownia matematyczna (od 2024 r. sala ma numer 205)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
ok. 2000 r.
Sala nr 219 – sala od historii, wcześniej sala do nauki psychologii dla uczniów PST (od 2024 r. sala ma numer 208)
2002 r.
Sala nr 120 – pracownia programowania CNC, na zdjęciu: Marian Stolarek (nauczyciel technologii) i ruchoma tablica z lat 70. przesuwana elektrycznie wykonana w ramach prac dyplomowych przez uczniów Technikum dla Przodujących Robotników (TPR) (od 2024 r. sala ma numer 125)
2002 r.
Sala nr 120 – pracownia programowania CNC, na zdjęciu: Marian Stolarek (nauczyciel technologii) i ruchoma tablica z lat 70. przesuwana elektrycznie wykonana w ramach prac dyplomowych przez uczniów Technikum dla Przodujących Robotników (TPR) (od 2024 r. sala ma numer 125)
2002 r.
Sala nr 120 – pracownia programowania CNC. Na zdjęciu Marian Stolarek, nauczyciel technologii i Maria Żuchowska, nauczycielka jęz. polskiego. W tle drzwi z lat 70. przesuwne elektryczne do zaplecza, a w prawym dolnym rogu pulpit sterowniczy do obsługi projektora filmowego, urządzenia do wyświetlania przeźroczy, opuszczania ekranu i zasłon w oknach. Nad drzwiami widoczna jest również podświetlana tablica z oznaczeniami stali. Projekt i wykonanie tej pracowni został zrealizowany w latach 70. w ramach prac dyplomowych przez uczniów Technikum dla Przodujących Robotników (TPR) (od 2024 r. sala ma numer 125).
2002 r.
Sala nr 120 – pracownia programowania CNC. Na zdjęciu Marian Stolarek, nauczyciel technologii i Maria Żuchowska, nauczycielka jęz. polskiego. W tle drzwi z lat 70. przesuwne elektryczne do zaplecza, a w prawym dolnym rogu pulpit sterowniczy do obsługi projektora filmowego, urządzenia do wyświetlania przeźroczy, opuszczania ekranu i zasłon w oknach. Nad drzwiami widoczna jest również podświetlana tablica z oznaczeniami stali. Projekt i wykonanie tej pracowni został zrealizowany w latach 70. w ramach prac dyplomowych przez uczniów Technikum dla Przodujących Robotników (TPR) (od 2024 r. sala ma numer 125).
2002 r.
Sala nr 222 – pracownia technologii (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć) (od 2024 r. sala ma numer 210)
2002 r.
Sala nr 222 – pracownia technologii (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć) (od 2024 r. sala ma numer 210)
2002 r.
Sala nr 307 – pracownia biologiczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 304, zaś od roku 2024 – numer 308). Obecnie od kilkunastu lat jest to pracownia informatyczna, podobnie jak wszystkie sale na II piętrze.
2002 r.
Sala nr 307 – pracownia biologiczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 304, zaś od roku 2024 – numer 308). Obecnie od kilkunastu lat jest to pracownia informatyczna, podobnie jak wszystkie sale na II piętrze.
03.03.2004 r.
Sala nr 307 – pracownia biologiczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 304, zaś od roku 2024 – numer 308). Obecnie od kilkunastu lat jest to pracownia informatyczna, podobnie jak wszystkie sale na II piętrze.
03.03.2004 r.
Sala nr 307 – pracownia biologiczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 304, zaś od roku 2024 – numer 308). Obecnie od kilkunastu lat jest to pracownia informatyczna, podobnie jak wszystkie sale na II piętrze.
10.11.2004 r.
Sala nr 306 – pracownia informatyczna (od 2009 r. sala ma numer 303). Na pierwszym komputerze od lewej uruchomiona popularna w tamtych czasach gra komputerowa Deluxe Ski Jump 2.
10.11.2004 r.
Sala nr 306 – pracownia informatyczna (od 2009 r. sala ma numer 303). Na pierwszym komputerze od lewej uruchomiona popularna w tamtych czasach gra komputerowa Deluxe Ski Jump 2.
2002 r.
Sala nr 301 – pracownia informatyczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 307, zaś od roku 2024 – numer 313)
2002 r.
Sala nr 301 – pracownia informatyczna (w latach 2009-2022 sala miała numer 307, zaś od roku 2024 – numer 313)
2002 r.
Sala nr 302 – pracownia informatyczna, na zdjęciu nauczycielka Eliza Kaczorowska i młodzież ucząca się obsługi programu Microsoft Word (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć) (w latach 2009-2022 sala miała numer 308, zaś od roku 2024 – numer 315)
2002 r.
Sala nr 302 – pracownia informatyczna, na zdjęciu nauczycielka Eliza Kaczorowska i młodzież ucząca się obsługi programu Microsoft Word (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć) (w latach 2009-2022 sala miała numer 308, zaś od roku 2024 – numer 315)
21.12.2004 r.
Sala nr 227 – pracownia biologii, wcześniej rysunku technicznego, na zdjęciu ówczesny dyrektor szkoły Wiesław Wacław Caban podczas ogłaszania wyników konkursu na stroik bożonarodzeniowy (od 2024 r. sala ma numer 216)
21.12.2004 r.
Sala nr 227 – pracownia biologii, wcześniej rysunku technicznego, na zdjęciu ówczesny dyrektor szkoły Wiesław Wacław Caban podczas ogłaszania wyników konkursu na stroik bożonarodzeniowy (od 2024 r. sala ma numer 216)
21.12.2004 r.
Sala nr 227 – pracownia biologii, wcześniej rysunku technicznego, na zdjęciu ówczesny dyrektor szkoły Wiesław Wacław Caban i nauczycielka biologii Krystyna Turska (od 2024 r. sala ma numer 216)
21.12.2004 r.
Sala nr 227 – pracownia biologii, wcześniej rysunku technicznego, na zdjęciu ówczesny dyrektor szkoły Wiesław Wacław Caban i nauczycielka biologii Krystyna Turska (od 2024 r. sala ma numer 216)
19.09.2008 r.
Sala nr 015 – pracownia jęz. angielskiego (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć). Sala w 2009 r. została poddana generalnemu remontowi, dla porównania link do zdjęcia tej sali z 22.04.2014 (od 2024 r. sala ma numer 014).
19.09.2008 r.
Sala nr 015 – pracownia jęz. angielskiego (panorama łączona z dwóch osobnych zdjęć). Sala w 2009 r. została poddana generalnemu remontowi, dla porównania link do zdjęcia tej sali z 22.04.2014 (od 2024 r. sala ma numer 014).
17.02.2010 r.
Sala nr 014 – pracownia chemiczna, w latach 2012-2013 poddana przekształceniu w zaplecze Orlika, link do fotorelacji z przebudowy (od 2024 r. zaplecze Orlika ma numer 013)
17.02.2010 r.
Sala nr 014 – pracownia chemiczna, w latach 2012-2013 poddana przekształceniu w zaplecze Orlika, link do fotorelacji z przebudowy (od 2024 r. zaplecze Orlika ma numer 013)
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek, w głębi nauczyciel zawodu Dariusz Mazanowski
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek, w głębi nauczyciel zawodu Dariusz Mazanowski
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – wytaczarko-frezarka produkcji radzieckiej, na zdjęciu nauczyciel zawodu Jacek Olszewski
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – wytaczarko-frezarka produkcji radzieckiej, na zdjęciu nauczyciel zawodu Jacek Olszewski
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział wytaczarko-frezarek, na pierwszym planie frezarka, na drugim wytaczarka
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział wytaczarko-frezarek, na pierwszym planie frezarka, na drugim wytaczarka
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek
ok. 29.04.2002 r.
Warsztaty szkolne – dział szlifierek
2003 r.
Kierownictwo warsztatów szkolnych ZST
(na zdjęciu: Wojciech Modzelewski, Andrzej Jarecki, Zbigniew Tymiński, Antoni Wierzbicki)
2003 r.
Kierownictwo warsztatów szkolnych ZST
(na zdjęciu: Wojciech Modzelewski, Andrzej Jarecki, Zbigniew Tymiński, Antoni Wierzbicki)
03.04.2005 r.
Budynek szkoły od frontu. W 2005 roku, w wyniku reformy szkolnictwa zawodowego, na bazie warsztatów szkolnych utworzono Centrum Kształcenia Praktycznego i włączono je w struktury CDiE we Włocławku. W ten sposób 85-letnia historia warsztatów szkolnych prowadzonych przez Szkołę Techniczną we Włocławku dobiegła końca. Nadal jednak uczniowie ZST z wybranych klas uczęszczają na zajęcia praktycznej nauki zawodu do budynku dawnych warsztatów, obecnie: Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego.
03.04.2005 r.
Budynek szkoły od frontu. W 2005 roku, w wyniku reformy szkolnictwa zawodowego, na bazie warsztatów szkolnych utworzono Centrum Kształcenia Praktycznego i włączono je w struktury CDiE we Włocławku. W ten sposób 85-letnia historia warsztatów szkolnych prowadzonych przez Szkołę Techniczną we Włocławku dobiegła końca. Nadal jednak uczniowie ZST z wybranych klas uczęszczają na zajęcia praktycznej nauki zawodu do budynku dawnych warsztatów, obecnie: Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego.
01.06.2007 r.
Widok na podest przed szkołą od strony Wisły. Przed wybudowaniem boisk Orlik podest pełnił funkcję miejsca do organizowania różnych wydarzeń szkolnych, np. ok. 1955 r. organizowano na nim rozdawanie świadectw, a na powyższym zdjęciu - dzień sportu. W tle widać nieistniejący dziś mur, który w latach 1936-2012 stykał się z rogiem budynku szkoły.
01.06.2007 r.
Widok na podest przed szkołą od strony Wisły. Przed wybudowaniem boisk Orlik podest pełnił funkcję miejsca do organizowania różnych wydarzeń szkolnych, np. ok. 1955 r. organizowano na nim rozdawanie świadectw, a na powyższym zdjęciu - dzień sportu. W tle widać nieistniejący dziś mur, który w latach 1936-2012 stykał się z rogiem budynku szkoły.
18.10.2007 r.
Rada pedagogiczna Zespołu Szkół Technicznych. W roku szkolnym 2007/2008 do szkoły uczęszczało 680 uczniów do klas liceum profilowanego (261 uczniów na proflu socjalnym i 151 uczniów na profilu zarządzanie informacją), do klas technikum (111 uczniów w klasach informatycznych i 66 uczniów w klasach mechanicznych – programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie) oraz do Zasadniczej Szkoły Zawodowej (91 uczniów w klasach mechanik monter i operator obrabiarek skrawających). Dodatkowo w gmachu szkoły funkcjonowała też szkoła policealna na kierunku informatyka (z jedną klasą, do której uczęszczało kolejnych 15 uczniów) oraz szkoły wieczorowe, do których uczęszczało kolejnych 102 uczniów (łącznie 5 klas: szkoły policealne na kierunkach BHP i informatyka oraz technikum mechaniczne uzupełniające).
18.10.2007 r.
Rada pedagogiczna Zespołu Szkół Technicznych. W roku szkolnym 2007/2008 do szkoły uczęszczało 680 uczniów do klas liceum profilowanego (261 uczniów na proflu socjalnym i 151 uczniów na profilu zarządzanie informacją), do klas technikum (111 uczniów w klasach informatycznych i 66 uczniów w klasach mechanicznych – programowanie obrabiarek sterowanych numerycznie) oraz do Zasadniczej Szkoły Zawodowej (91 uczniów w klasach mechanik monter i operator obrabiarek skrawających). Dodatkowo w gmachu szkoły funkcjonowała też szkoła policealna na kierunku informatyka (z jedną klasą, do której uczęszczało kolejnych 15 uczniów) oraz szkoły wieczorowe, do których uczęszczało kolejnych 102 uczniów (łącznie 5 klas: szkoły policealne na kierunkach BHP i informatyka oraz technikum mechaniczne uzupełniające).
10.12.2008 r.
Budynek szkoły przed remontem poddasza. W okresie wakacji na przełomie lipca i sierpnia 2006 r. intensywne opady deszczu ujawniły tragiczny stan pokrycia dachowego oraz naruszenie konstrukcji więźby dachowej. W roku 2007 złożono wniosek inwestycyjny o zabezpieczenie w budżecie miasta środków finansowych na wymianę pokrycia dachowego. Na realizację zadania w latach 2008-2009 zabezpieczono środki w kwocie 1.555.574,86 zł. W grudniu 2008 r. trwało opróżnianie pomieszczeń ze sprzętu i mebli. Całe pracownie zostały przeniesione do budynku WSTiP (ul. Łęgska 20). Przejścia między budynkami (ok. 5 minut) stają się dodatkową atrakcją, co pozytywnie wpływa na wzajemne relacje. Szkoła zajmowała tam 4 sale lekcyjne przez 10 miesięcy.
10.12.2008 r.
Budynek szkoły przed remontem poddasza. W okresie wakacji na przełomie lipca i sierpnia 2006 r. intensywne opady deszczu ujawniły tragiczny stan pokrycia dachowego oraz naruszenie konstrukcji więźby dachowej. W roku 2007 złożono wniosek inwestycyjny o zabezpieczenie w budżecie miasta środków finansowych na wymianę pokrycia dachowego. Na realizację zadania w latach 2008-2009 zabezpieczono środki w kwocie 1.555.574,86 zł. W grudniu 2008 r. trwało opróżnianie pomieszczeń ze sprzętu i mebli. Całe pracownie zostały przeniesione do budynku WSTiP (ul. Łęgska 20). Przejścia między budynkami (ok. 5 minut) stają się dodatkową atrakcją, co pozytywnie wpływa na wzajemne relacje. Szkoła zajmowała tam 4 sale lekcyjne przez 10 miesięcy.
10.12.2008 r.
Sala informatyczna przed remontem. W tamtym czasie sala miała nr 308, w latach 2009-2022 była to sala nr 305, zaś od roku 2024 jest to sala nr 309. Jaka była historia pracowni informatycznych w ZST? Pierwszy komputer w szkole pojawił się w 1986 roku. Zakupu dokonała pani Wioletta Baczyńska, był to ZX Spectrum z olbrzymią – jak na tamte czasy – pamięcią 48 KB i procesorem 3,5 MHz. Następnie w roku 1988 dzięki staraniom władz szkolnych utworzono pierwszą pracownię komputerową składającą się z 11 komputerów Elwro Junior – została ona urządzona w sali nr 014 (dzisiejsze zaplecze Orlika). Już w 1992 r. pojawiły się w szkole pierwsze komputery osobiste – IBM PC 286XT z systemem operacyjnym MS-DOS. W roku szkolnym 1993/1994 szkolna pracownia została podłączona do internetu. W tym samym roku powołano Policealne Studium Zawodowe kształcące techników informatyków.
10.12.2008 r.
Sala informatyczna przed remontem. W tamtym czasie sala miała nr 308, w latach 2009-2022 była to sala nr 305, zaś od roku 2024 jest to sala nr 309. Jaka była historia pracowni informatycznych w ZST? Pierwszy komputer w szkole pojawił się w 1986 roku. Zakupu dokonała pani Wioletta Baczyńska, był to ZX Spectrum z olbrzymią – jak na tamte czasy – pamięcią 48 KB i procesorem 3,5 MHz. Następnie w roku 1988 dzięki staraniom władz szkolnych utworzono pierwszą pracownię komputerową składającą się z 11 komputerów Elwro Junior – została ona urządzona w sali nr 014 (dzisiejsze zaplecze Orlika). Już w 1992 r. pojawiły się w szkole pierwsze komputery osobiste – IBM PC 286XT z systemem operacyjnym MS-DOS. W roku szkolnym 1993/1994 szkolna pracownia została podłączona do internetu. W tym samym roku powołano Policealne Studium Zawodowe kształcące techników informatyków.
10.12.2008 r.
Sala informatyczna przed remontem. W tamtym czasie była to sala nr 301, w latach 2009-2022 była to sala nr 307, zaś od roku 2024 jest to sala nr 313. Intensywny rozwój technologii informatycznych w szkole doprowadził do utworzenia w 1999 r. dwóch klas liceum ogólnokształcącego o profilu informatycznym. Szkoła dysponowała wówczas 3 pracowniami komputerowymi. W grudniu 2001 r. została otwarta czwarta pracownia, a w 2002 r. – piąta. Powołano w tym czasie czteroletnie technikum kształcące uczniów w zawodzie technik informatyk.
10.12.2008 r.
Sala informatyczna przed remontem. W tamtym czasie była to sala nr 301, w latach 2009-2022 była to sala nr 307, zaś od roku 2024 jest to sala nr 313. Intensywny rozwój technologii informatycznych w szkole doprowadził do utworzenia w 1999 r. dwóch klas liceum ogólnokształcącego o profilu informatycznym. Szkoła dysponowała wówczas 3 pracowniami komputerowymi. W grudniu 2001 r. została otwarta czwarta pracownia, a w 2002 r. – piąta. Powołano w tym czasie czteroletnie technikum kształcące uczniów w zawodzie technik informatyk.
30.01.2009 r.
W latach 2005 i 2008 tworzono w szkole kolejne pracownie wyposażone w sprzęt pozyskany w drodze konkursu ogłoszonego przez MEN. Dokonywano także zakupu sprzętu i oprogramowania z własnych środków. Utworzono sieć lokalną i dwa hotspoty. W 2008 r. w szkole było już 8 pracowni komputerowych. Niestety ze względu na znaczne zniszczenie pomieszczeń poddasza, w których wcześniej prowadzono lekcje z informatyki, geografii i biologii (a jeszcze wcześniej, w latach 50. m.in. muzyki i rysunku technicznego), zajęcia przeniesiono do innych budynków oświatowych (WSTiP i CKP). Zdjęcia ze stycznia 2009 r. ukazują rozebrany do zera dach i ściany zewnętrzne sal na II piętrze oznaczonych wówczas numerami 306 i 307 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 303 i 304, zaś od 2024 jako sale nr 303 i 308).
30.01.2009 r.
W latach 2005 i 2008 tworzono w szkole kolejne pracownie wyposażone w sprzęt pozyskany w drodze konkursu ogłoszonego przez MEN. Dokonywano także zakupu sprzętu i oprogramowania z własnych środków. Utworzono sieć lokalną i dwa hotspoty. W 2008 r. w szkole było już 8 pracowni komputerowych. Niestety ze względu na znaczne zniszczenie pomieszczeń poddasza, w których wcześniej prowadzono lekcje z informatyki, geografii i biologii (a jeszcze wcześniej, w latach 50. m.in. muzyki i rysunku technicznego), zajęcia przeniesiono do innych budynków oświatowych (WSTiP i CKP). Zdjęcia ze stycznia 2009 r. ukazują rozebrany do zera dach i ściany zewnętrzne sal na II piętrze oznaczonych wówczas numerami 306 i 307 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 303 i 304, zaś od 2024 jako sale nr 303 i 308).
11.03.2009 r.
Oprócz prac związanych z wymianą pokrycia dachu przewidziano również wykonanie nowej więźby dachowej, zbudowanie od nowa ośmiu pomieszczeń z odpowiednią instalacją na potrzeby pracowni komputerowych, wymianę okien i drzwi na nowe oraz naprawę i wymianę podłóg. Zdjęcia z marca 2009 r. ukazują przesunięcie frontu robót do sal oznaczonych numerami 304, 305, 308 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 301, 302, 305, zaś od 2024 jako sale nr 301, 302, 309).
11.03.2009 r.
Oprócz prac związanych z wymianą pokrycia dachu przewidziano również wykonanie nowej więźby dachowej, zbudowanie od nowa ośmiu pomieszczeń z odpowiednią instalacją na potrzeby pracowni komputerowych, wymianę okien i drzwi na nowe oraz naprawę i wymianę podłóg. Zdjęcia z marca 2009 r. ukazują przesunięcie frontu robót do sal oznaczonych numerami 304, 305, 308 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 301, 302, 305, zaś od 2024 jako sale nr 301, 302, 309).
20.05.2009 r.
Widok szkoły od strony ul. Bulwary. Zdjęcia z maja 2009 r. ukazują prowadzenie robót w salach oznaczonych numerami 302 i 309 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 308 i 306, zaś od 2024 jako sale nr 315 i 312). Po lewej ukończony już nowy dach, a po prawej jeszcze stary oczekujący na remont. Na kominie znajdującym się pośrodku – oprócz widocznej daty 1 VII 1988 – odkryto także zapisaną datę 6.VII.1951 – być może jest to data budowy tego komina. Ten fragment szkoły został zbudowany w ramach rozbudowy w latach 1950-1953.
20.05.2009 r.
Widok szkoły od strony ul. Bulwary. Zdjęcia z maja 2009 r. ukazują prowadzenie robót w salach oznaczonych numerami 302 i 309 (w latach 2009-2022 oznaczone jako sale nr 308 i 306, zaś od 2024 jako sale nr 315 i 312). Po lewej ukończony już nowy dach, a po prawej jeszcze stary oczekujący na remont. Na kominie znajdującym się pośrodku – oprócz widocznej daty 1 VII 1988 – odkryto także zapisaną datę 6.VII.1951 – być może jest to data budowy tego komina. Ten fragment szkoły został zbudowany w ramach rozbudowy w latach 1950-1953.
20.05.2009 r.
W tamtym czasie sala była oznaczona jako sala nr 302, w latach 2009-2022 jako sala nr 308, zaś od 2024 jako sala nr 315. Na zdjęciu widać zakres robót. Całkowicie rozebrano dach, ściany zewnętrzne, a także sufity w celu ich podwyższenia, aby osiągnąć 3-metrową wysokość pomieszczeń. Jednocześnie wymieniono także stolarkę okienną, drzwiową, podłogi oraz wszelkie instalacje elektryczne, strukturalne, grzewcze i wodociągowo-kanalizacyjne. Końcowy odbiór pomieszczeń nastąpił 7.09.2009, a odbiór podłóg we wszystkich pomieszczeniach – 31.12.2009.
20.05.2009 r.
W tamtym czasie sala była oznaczona jako sala nr 302, w latach 2009-2022 jako sala nr 308, zaś od 2024 jako sala nr 315. Na zdjęciu widać zakres robót. Całkowicie rozebrano dach, ściany zewnętrzne, a także sufity w celu ich podwyższenia, aby osiągnąć 3-metrową wysokość pomieszczeń. Jednocześnie wymieniono także stolarkę okienną, drzwiową, podłogi oraz wszelkie instalacje elektryczne, strukturalne, grzewcze i wodociągowo-kanalizacyjne. Końcowy odbiór pomieszczeń nastąpił 7.09.2009, a odbiór podłóg we wszystkich pomieszczeniach – 31.12.2009.
11.04.2012 r.
Sala informatyczna oznaczona od 2009 r. jako sala nr 302. Zdjęcie wykonano w 2 lata po ukończeniu remontu II piętra. Szkoła posiada 10 pracowni komputerowych. W roku szkolnym 2011/2012 zrealizowano projekt, który pozwolił zakupić 48 komputerów do 3 pracowni informatycznych, oprogramowanie, serwery, drukarki laserowe, rzutniki multimedialne i tablice interaktywne. Nowy sprzęt trafił do sal nr 302 – na zdjęciu, 304 i 308 (wg numeracji od 2024: 302, 308, 315). Zakupione stanowiska komputerowe pozwoliły szkole zdobyć miano najlepiej wyposażonej placówki oświatowej w komputery dla uczniów Technikum Informatycznego we Włocławku.
11.04.2012 r.
Sala informatyczna oznaczona od 2009 r. jako sala nr 302. Zdjęcie wykonano w 2 lata po ukończeniu remontu II piętra. Szkoła posiada 10 pracowni komputerowych. W roku szkolnym 2011/2012 zrealizowano projekt, który pozwolił zakupić 48 komputerów do 3 pracowni informatycznych, oprogramowanie, serwery, drukarki laserowe, rzutniki multimedialne i tablice interaktywne. Nowy sprzęt trafił do sal nr 302 – na zdjęciu, 304 i 308 (wg numeracji od 2024: 302, 308, 315). Zakupione stanowiska komputerowe pozwoliły szkole zdobyć miano najlepiej wyposażonej placówki oświatowej w komputery dla uczniów Technikum Informatycznego we Włocławku.
11.03.2010 r.
Widok na stare betonowe boisko do piłki nożnej wybudowane w latach 50-60. W tle widoczny istniejący jeszcze fragment starego ogrodzenia szkoły z 1936 r. wraz z drzewami. Zdjęcie wykonano przy okazji nagrywania teledysku „lip dub” promującego szkołę, którego pomysłodawczynią była Monika Rębiałkowska. W jego nagraniu brali udział prawie wszyscy uczniowie, dyrekcja, pracownicy administracji i nauczyciele - w sumie ok. 700 osób. Wspomniany film dostępny jest w serwisie YouTube → LINK.
11.03.2010 r.
Widok na stare betonowe boisko do piłki nożnej wybudowane w latach 50-60. W tle widoczny istniejący jeszcze fragment starego ogrodzenia szkoły z 1936 r. wraz z drzewami. Zdjęcie wykonano przy okazji nagrywania teledysku „lip dub” promującego szkołę, którego pomysłodawczynią była Monika Rębiałkowska. W jego nagraniu brali udział prawie wszyscy uczniowie, dyrekcja, pracownicy administracji i nauczyciele - w sumie ok. 700 osób. Wspomniany film dostępny jest w serwisie YouTube → LINK.
14.09.2010 r.
Rada pedagogiczna Zespołu Szkół Technicznych
14.09.2010 r.
Rada pedagogiczna Zespołu Szkół Technicznych
14.09.2010 r.
Pracownicy administracji szkolnej (na zdjęciu: Aneta Kamińska, Mariusz Kurek, Katarzyna Podolska, Grażyna Tomczak, Krzysztof Maj, Anna Wąsiewicz)
14.09.2010 r.
Pracownicy administracji szkolnej (na zdjęciu: Aneta Kamińska, Mariusz Kurek, Katarzyna Podolska, Grażyna Tomczak, Krzysztof Maj, Anna Wąsiewicz)
14.09.2010 r.
Pracownicy obsługi szkoły (na zdjęciu: Wiesław Czarniak, Stanisław Reznerowicz, Joanna Klimczak, Elżbieta Reznerowicz, Elżbieta Gorduszak, Dorota Wucińska, Beata Drużyńska, Jolanta Selburska, Ewa Gola, Bożena Zielińska)
14.09.2010 r.
Pracownicy obsługi szkoły (na zdjęciu: Wiesław Czarniak, Stanisław Reznerowicz, Joanna Klimczak, Elżbieta Reznerowicz, Elżbieta Gorduszak, Dorota Wucińska, Beata Drużyńska, Jolanta Selburska, Ewa Gola, Bożena Zielińska)
14.09.2010 r.
Pracownicy administracji i obsługi szkoły
14.09.2010 r.
Pracownicy administracji i obsługi szkoły
14.09.2010 r.
Pracownicy internatu ZST
14.09.2010 r.
Pracownicy internatu ZST
16.10.2010 r.
Z okazji jubileuszu 90-lecia powstania szkoły w 2010 roku zorganizowano VII Zjazd Absolwentów. Obchody rozpoczęły się od mszy świętej dla chętnych o godz. 09:00 w kościele na ul. Reymonta 11/13. O 10:30 miała miejsce uroczysta akademia w auli Pałacu Bursztynowego na ul. Okrężnej 21 (na zdjęciu). Po akademii odbył się przemarsz ulicami miasta w kierunku szkoły, gdzie o 14:00 odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą zjazd, a następnie uczestnicy zjazdu zwiedzali budynek szkoły, oglądali stare fotografie i kroniki szkolne oraz rozmawiali z dawnymi kolegami ze szkolnej ławy. Natomiast od 19:00 do rana miał miejsce Bal Absolwentów, który odbył się w Zespole Szkół nr 4 na ul. Kaliskiej 108. Następnego dnia o 10:00 chętni uczestnicy zebrali się na Cmentarzu Komunalnym, by złożyć kwiaty na grobach nauczycieli i wychowanków. W VII Zjeździe Absolwentów brało udział ok. 400 osób.
16.10.2010 r.
Z okazji jubileuszu 90-lecia powstania szkoły w 2010 roku zorganizowano VII Zjazd Absolwentów. Obchody rozpoczęły się od mszy świętej dla chętnych o godz. 09:00 w kościele na ul. Reymonta 11/13. O 10:30 miała miejsce uroczysta akademia w auli Pałacu Bursztynowego na ul. Okrężnej 21 (na zdjęciu). Po akademii odbył się przemarsz ulicami miasta w kierunku szkoły, gdzie o 14:00 odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą zjazd, a następnie uczestnicy zjazdu zwiedzali budynek szkoły, oglądali stare fotografie i kroniki szkolne oraz rozmawiali z dawnymi kolegami ze szkolnej ławy. Natomiast od 19:00 do rana miał miejsce Bal Absolwentów, który odbył się w Zespole Szkół nr 4 na ul. Kaliskiej 108. Następnego dnia o 10:00 chętni uczestnicy zebrali się na Cmentarzu Komunalnym, by złożyć kwiaty na grobach nauczycieli i wychowanków. W VII Zjeździe Absolwentów brało udział ok. 400 osób.
16.10.2010 r.
VII Zjazd Absolwentów. W szkolnej auli zostały wyeksponowane pamiątki, kroniki i zdjęcia z dawnych lat, m.in. tablo z 1950 roku widoczne na powyższym zdjęciu. W roku 2010 do szkoły uczęszczało 666 uczniów, w szkole zatrudnionych było 55 nauczycieli, 5 nauczycieli w internacie, 8 pracowników administracji i 19 pracowników obsługi.
16.10.2010 r.
VII Zjazd Absolwentów. W szkolnej auli zostały wyeksponowane pamiątki, kroniki i zdjęcia z dawnych lat, m.in. tablo z 1950 roku widoczne na powyższym zdjęciu. W roku 2010 do szkoły uczęszczało 666 uczniów, w szkole zatrudnionych było 55 nauczycieli, 5 nauczycieli w internacie, 8 pracowników administracji i 19 pracowników obsługi.
16.10.2010 r.
VII Zjazd Absolwentów. Uczestnicy zjazdu ufundowali tablicę pamiątkową, którą zamontowano obok tablic z poprzednich zjazdów z lat 1970, 1995 i 2000 (na zdjęciu w tle). Ponadto z okazji zjazdu wydano publikację okolicznościową zatytułowaną „Szkoła Techniczna nad Wisłą 1920-2010” składającą się z 231 stron, którą rozdano wszystkim uczestnikom. Opisano w niej historię szkoły, wspomnienia nauczycieli i absolwentów, a także na podstawie zachowanych dokumentów wypisano nazwiska 14144 absolwentów szkoły z lat 1947-2010 oraz 544 nazwiska nauczycieli pracujących w szkole w latach 1920-2010. Łączna liczba absolwentów szkoły przez całe 90 lat jej istnienia szacowana była wtedy na ok. 20000 osób.
16.10.2010 r.
VII Zjazd Absolwentów. Uczestnicy zjazdu ufundowali tablicę pamiątkową, którą zamontowano obok tablic z poprzednich zjazdów z lat 1970, 1995 i 2000 (na zdjęciu w tle). Ponadto z okazji zjazdu wydano publikację okolicznościową zatytułowaną „Szkoła Techniczna nad Wisłą 1920-2010” składającą się z 231 stron, którą rozdano wszystkim uczestnikom. Opisano w niej historię szkoły, wspomnienia nauczycieli i absolwentów, a także na podstawie zachowanych dokumentów wypisano nazwiska 14144 absolwentów szkoły z lat 1947-2010 oraz 544 nazwiska nauczycieli pracujących w szkole w latach 1920-2010. Łączna liczba absolwentów szkoły przez całe 90 lat jej istnienia szacowana była wtedy na ok. 20000 osób.
31.12.2012 r.
Widok na szkołę w trakcie budowy boisk Orlik. Prace budowlane rozpoczęły się 16.10.2012 r., a odbiór boisk miał miejsce 01.09.2013 r. W ramach prac wykonano dwa boiska, rozbieg do skoku w dal, zaplecze socjalne w budynku ZST (adaptowane z dawnej sali lekcyjnej chemicznej), drogi dojazdowe, chodniki i ogrodzenie boisk. Wcześniej znajdowały się tutaj boiska o betonowej nawierzchni wybudowane w latach 50-60. Na zdjęciu można również zobaczyć historyczną kolorystykę elewacji budynku z lat 1953-2015.
31.12.2012 r.
Widok na szkołę w trakcie budowy boisk Orlik. Prace budowlane rozpoczęły się 16.10.2012 r., a odbiór boisk miał miejsce 01.09.2013 r. W ramach prac wykonano dwa boiska, rozbieg do skoku w dal, zaplecze socjalne w budynku ZST (adaptowane z dawnej sali lekcyjnej chemicznej), drogi dojazdowe, chodniki i ogrodzenie boisk. Wcześniej znajdowały się tutaj boiska o betonowej nawierzchni wybudowane w latach 50-60. Na zdjęciu można również zobaczyć historyczną kolorystykę elewacji budynku z lat 1953-2015.
maj 2014 r.
Umieszczono na stronie internetowej tzw. „mapę szkoły” połączoną z fotogalerią wnętrz budynku. Jest to, póki co, największy zbiór (107 zdjęć) dokumentujący szkołę od wewnątrz. Zdjęcia pochodzą głównie z lat 2012, 2014 i 2015, zatem ukazują szkołę już po remoncie II piętra i budowie sali gimnastycznej, lecz jeszcze przed remontem generalnym całego budynku. Materiał jest dostępny na stronie internetowej w menu: O szkole ≫ Mapa budynku i zdjęcia szkoły → LINK.
maj 2014 r.
Umieszczono na stronie internetowej tzw. „mapę szkoły” połączoną z fotogalerią wnętrz budynku. Jest to, póki co, największy zbiór (107 zdjęć) dokumentujący szkołę od wewnątrz. Zdjęcia pochodzą głównie z lat 2012, 2014 i 2015, zatem ukazują szkołę już po remoncie II piętra i budowie sali gimnastycznej, lecz jeszcze przed remontem generalnym całego budynku. Materiał jest dostępny na stronie internetowej w menu: O szkole ≫ Mapa budynku i zdjęcia szkoły → LINK.
17.07.2014 r.
W kwietniu 2013 r. rozpoczęły się prace związane z budową pierwszej sali gimnastycznej dla ZST. Dotychczas zajęcia WF odbywały się głównie w siedmiu pomieszczeniach w budynku dawnych warsztatów szkolnych. Wymagało to od uczniów przechodzenia z jednego budynku do drugiego przez dziedziniec szkoły. Sala gimnastyczna również została wybudowana w pewnym oddaleniu od budynku ZST, ale obydwa budynki zostały połączone łącznikiem. Prace zakończyły się w styczniu 2015 r.
17.07.2014 r.
W kwietniu 2013 r. rozpoczęły się prace związane z budową pierwszej sali gimnastycznej dla ZST. Dotychczas zajęcia WF odbywały się głównie w siedmiu pomieszczeniach w budynku dawnych warsztatów szkolnych. Wymagało to od uczniów przechodzenia z jednego budynku do drugiego przez dziedziniec szkoły. Sala gimnastyczna również została wybudowana w pewnym oddaleniu od budynku ZST, ale obydwa budynki zostały połączone łącznikiem. Prace zakończyły się w styczniu 2015 r.
19.01.2015 r.
Sala gimnastyczna w dniu oddania do użytku. W ramach prac wykonano arenę sportową o wymiarach 18×36 m, siłownię, salę fitness, 5 szatni, pomieszczenia sanitarne i łącznik z budynkiem dydaktycznym szkoły. Całość prac kosztowała ok. 6 mln zł.
19.01.2015 r.
Sala gimnastyczna w dniu oddania do użytku. W ramach prac wykonano arenę sportową o wymiarach 18×36 m, siłownię, salę fitness, 5 szatni, pomieszczenia sanitarne i łącznik z budynkiem dydaktycznym szkoły. Całość prac kosztowała ok. 6 mln zł.
.jpg)
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
.jpg)
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
.jpg)
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
18.09.2015 r.
W latach 2015-2016 ze względu na zły stan elewacji przeprowadzono jego remont. W ramach prac wykonano również fragment ogrodzenia przed frontem szkoły. Był to pierwszy remont elewacji od 1953 r.
18.04.2018 r.
Zespół Szkół Technicznych wraz z wybudowanymi ok. 5 lat wcześniej boiskami Orlik na tle panoramy Włocławka
18.04.2018 r.
Zespół Szkół Technicznych wraz z wybudowanymi ok. 5 lat wcześniej boiskami Orlik na tle panoramy Włocławka
18.04.2018 r.
Na zdjęciu można zaobserwować nową biało-szarą kolorystykę elewacji, jaka została naniesiona na budynek w 2016 r.
18.04.2018 r.
Na zdjęciu można zaobserwować nową biało-szarą kolorystykę elewacji, jaka została naniesiona na budynek w 2016 r.
18.04.2018 r.
Zespół Szkół Technicznych – widok z góry
18.04.2018 r.
Zespół Szkół Technicznych – widok z góry
20.12.2022 r.
20 października 2022 r. – po 100 latach od rozpoczęcia budowy gmachu szkoły – rozpoczął się pierwszy generalny remont budynku. Na czas prac budowlanych (trwających 2 lata) budynek został wyłączony z eksploatacji, a lekcje przeniesiono do budynku dawnego Gimnazjum nr 6 przy Pl. Staszica 1 oraz do budynku CKP sąsiadującego z remontowanym budynkiem ZST. Remont nie obejmuje wybudowanej w 2015 r. sali gimnastycznej i pomieszczeń do niej przyległych i tam lekcje odbywają się normalnie. Oprócz samego remontu szkoła otrzyma również nowe wyposażenie. Koszt całej modernizacji ZST szacuje się na ok. 35,3 mln zł. Na zdjęciu aula szkoły i odkryte pod parkietem deski podłogowe, jakimi dawniej była wyłożona podłoga w większości szkoły.
20.12.2022 r.
20 października 2022 r. – po 100 latach od rozpoczęcia budowy gmachu szkoły – rozpoczął się pierwszy generalny remont budynku. Na czas prac budowlanych (trwających 2 lata) budynek został wyłączony z eksploatacji, a lekcje przeniesiono do budynku dawnego Gimnazjum nr 6 przy Pl. Staszica 1 oraz do budynku CKP sąsiadującego z remontowanym budynkiem ZST. Remont nie obejmuje wybudowanej w 2015 r. sali gimnastycznej i pomieszczeń do niej przyległych i tam lekcje odbywają się normalnie. Oprócz samego remontu szkoła otrzyma również nowe wyposażenie. Koszt całej modernizacji ZST szacuje się na ok. 35,3 mln zł. Na zdjęciu aula szkoły i odkryte pod parkietem deski podłogowe, jakimi dawniej była wyłożona podłoga w większości szkoły.
04.08.2023 r.
Prace remontowe obejmują również odbudowę całego ogrodzenia wokół terenu szkoły. Od czasu rozbiórki poprzedniego ogrodzenia w latach 2011-2012 teren szkoły pozostawał otwarty. Pełny opis generalnego remontu budynku wraz z dokumentacją fotograficzną przeprowadzanych prac dostępny jest tutaj → LINK.
04.08.2023 r.
Prace remontowe obejmują również odbudowę całego ogrodzenia wokół terenu szkoły. Od czasu rozbiórki poprzedniego ogrodzenia w latach 2011-2012 teren szkoły pozostawał otwarty. Pełny opis generalnego remontu budynku wraz z dokumentacją fotograficzną przeprowadzanych prac dostępny jest tutaj → LINK.
08.10.2023 r.
Wnętrze budynku przy Placu Staszica 1 (dawne Gimnazjum nr 6), które w latach 2022-2024 pełni tymczasową siedzibę ZST na czas remontu budynku przy Ogniowej 2. Wielkość budynku pozwoliła na zorganizowanie jedynie 22 sal lekcyjnych (plus sala gimnastyczna pełni rolę dodatkowych 2 sal lekcyjnych), co nie zaspokaja w pełni potrzeb dydaktycznych dla 27 klas. Dlatego część lekcji odbywa się także w budynku CKP (Ogniowa 2), gdzie zorganizowano kolejne 13 sal lekcyjnych. Jeszcze jedną salę lekcyjną utworzono z łącznika między salą gimnastyczną a remontowanym budynkiem szkoły. Z kolei lekcje WF odbywają się we własnej sali gimnastycznej ZST. Budynek dydaktyczny ZST przed remontem dysponował 35 salami lekcyjnymi.
08.10.2023 r.
Wnętrze budynku przy Placu Staszica 1 (dawne Gimnazjum nr 6), które w latach 2022-2024 pełni tymczasową siedzibę ZST na czas remontu budynku przy Ogniowej 2. Wielkość budynku pozwoliła na zorganizowanie jedynie 22 sal lekcyjnych (plus sala gimnastyczna pełni rolę dodatkowych 2 sal lekcyjnych), co nie zaspokaja w pełni potrzeb dydaktycznych dla 27 klas. Dlatego część lekcji odbywa się także w budynku CKP (Ogniowa 2), gdzie zorganizowano kolejne 13 sal lekcyjnych. Jeszcze jedną salę lekcyjną utworzono z łącznika między salą gimnastyczną a remontowanym budynkiem szkoły. Z kolei lekcje WF odbywają się we własnej sali gimnastycznej ZST. Budynek dydaktyczny ZST przed remontem dysponował 35 salami lekcyjnymi.
05.01.2024 r.
Wraz z remontem generalnym wnętrza szkoły prowadzone są również kolejne prace związane z remontem elewacji, tym razem uwzględniające termomodernizację budynku. Jednocześnie została nieco rozjaśniona kolorystyka budynku.
05.01.2024 r.
Wraz z remontem generalnym wnętrza szkoły prowadzone są również kolejne prace związane z remontem elewacji, tym razem uwzględniające termomodernizację budynku. Jednocześnie została nieco rozjaśniona kolorystyka budynku.
Warszawa 18.VIII.2010r.
Jadwiga Roycewicz
Zespół Szkół Technicznych
ul. Ogniowa 2
87-800 Włocławek
Dziękuję za otrzymane zaproszenie na Akademię z okazji 90-lecia Szkoły. Z wielkim wzruszeniem wspominam okres pracy – jako nauczycielka chemii w latach 1945-51. Jaka wspaniała była młodzież tych czasów!! Idolami klasowymi byli wtedy najlepsi w nauce i zachowaniu uczniowie, a nie, jak to bywa czasami – awanturnicy szkolni...
Dyscyplina nie była wymuszana odgórnie, bo uczniowie wynieśli ją z domów rodzinnych.
Ale to już tak odległe czasy, bo dzieli nas 60 lat, a w tym okresie zmieniło się pojęcie „kultury bycia”.
Proszę mi wybaczyć tę smutną refleksję – ja jestem człowiekiem minionego wieku, kończę 99 lat /nie mylę się/. Jestem człowiekiem bardzo starej daty, wychowanym w innym klimacie historyczno-obyczajowym.
Dziękując za zaproszenie życzę całemu Zespołowi Nauczycielskiemu pięknej i owocnej pracy w kształtowaniu godnej obywatelskiej postawy wychowanków.
Łączę serdeczne pozdrowienia Dyrekcji i całemu Zespołowi Nauczycielskiemu
stara 99-letnia b. nauczycielka chemii
Jadwiga Roycewicz
mgr. chemii.
Warszawa 18.VIII.2010r.
Jadwiga Roycewicz
Zespół Szkół Technicznych
ul. Ogniowa 2
87-800 Włocławek
Dziękuję za otrzymane zaproszenie na Akademię z okazji 90-lecia Szkoły. Z wielkim wzruszeniem wspominam okres pracy – jako nauczycielka chemii w latach 1945-51. Jaka wspaniała była młodzież tych czasów!! Idolami klasowymi byli wtedy najlepsi w nauce i zachowaniu uczniowie, a nie, jak to bywa czasami – awanturnicy szkolni...
Dyscyplina nie była wymuszana odgórnie, bo uczniowie wynieśli ją z domów rodzinnych.
Ale to już tak odległe czasy, bo dzieli nas 60 lat, a w tym okresie zmieniło się pojęcie „kultury bycia”.
Proszę mi wybaczyć tę smutną refleksję – ja jestem człowiekiem minionego wieku, kończę 99 lat /nie mylę się/. Jestem człowiekiem bardzo starej daty, wychowanym w innym klimacie historyczno-obyczajowym.
Dziękując za zaproszenie życzę całemu Zespołowi Nauczycielskiemu pięknej i owocnej pracy w kształtowaniu godnej obywatelskiej postawy wychowanków.
Łączę serdeczne pozdrowienia Dyrekcji i całemu Zespołowi Nauczycielskiemu
stara 99-letnia b. nauczycielka chemii
Jadwiga Roycewicz
mgr. chemii.
***
***
High Wycombe
***
England.
12.11.89.
Drogi Panie Dyrectorze.
Na wstępnie chciał bym podziękowac za goscine umozliwienie odwiedzic uczelnie. Jak napewno Panu wiadomo z mojego swiadectwa ukonczenie szkoly bylo 1937 roku. Nawet sam obecnie nie moge sobie wyobrazic ze nawet po 52 latach miałem okazje odwiedzic. Jednoczesnie tym razem przesylam zdjęcie praktyczne studjowanie na tokarce. Spodziewam się ze Pan będzie miał okazje porównac obecnie w którym miejscu to zdjęcie było zrobione. Jednoczesnie porównac pasy napędowe.
Po zakonczeniu wojny i słuzby wojscowej w Polsce i w Angli w Lotnictifie osiedliłem się w miescie High Wycombe wojewóctwo Buckingham.
Ostatnie 25 lat przed emeryturom pracowałem jako wykładowca na wydziale Mechaniczno-Slusarskim Buckighamshire College of Higher Education. Backighamshire College Wyszego Wyksztacenia. Obecnie na emeryturze, ale jeszcze wykładam 8 godzin w tygodniu.
Na zakonczenie jeszcze raz chciał bym podziękować za możliwosć odwiedzenia uczelni która dała mnie duzo.
Jan Figiel
P.S. Te zdjęcie było
zrobione 1936 roku.
***
***
High Wycombe
***
England.
12.11.89.
Drogi Panie Dyrectorze.
Na wstępnie chciał bym podziękowac za goscine umozliwienie odwiedzic uczelnie. Jak napewno Panu wiadomo z mojego swiadectwa ukonczenie szkoly bylo 1937 roku. Nawet sam obecnie nie moge sobie wyobrazic ze nawet po 52 latach miałem okazje odwiedzic. Jednoczesnie tym razem przesylam zdjęcie praktyczne studjowanie na tokarce. Spodziewam się ze Pan będzie miał okazje porównac obecnie w którym miejscu to zdjęcie było zrobione. Jednoczesnie porównac pasy napędowe.
Po zakonczeniu wojny i słuzby wojscowej w Polsce i w Angli w Lotnictifie osiedliłem się w miescie High Wycombe wojewóctwo Buckingham.
Ostatnie 25 lat przed emeryturom pracowałem jako wykładowca na wydziale Mechaniczno-Slusarskim Buckighamshire College of Higher Education. Backighamshire College Wyszego Wyksztacenia. Obecnie na emeryturze, ale jeszcze wykładam 8 godzin w tygodniu.
Na zakonczenie jeszcze raz chciał bym podziękować za możliwosć odwiedzenia uczelni która dała mnie duzo.
Jan Figiel
P.S. Te zdjęcie było
zrobione 1936 roku.
Design by Samba-AnaCom & Copyright © 2017 Zespół Szkół Technicznych we Włocławku
